بازی شدیدا گره خورده نیمه اول همراه با پرس شدید و موقعیت های کم که نشون می داد مربیای به خوبی حریف رو می شناسن با بازی بی نقص میلان در نیمه دوم ادامه پیدا کرد. رینو مچ دی فرانچسکو رو بدجور خوابوند. چنگیز، پلگرینی و پروتی به زیبای مهار شده بودن. دقت می کردید بلافاصله بعد از از دست دادن توپ تیم شدیدا جمع می شد و حتی هاکان، سوسو و کوترونه هم تا پشت محوطه خودمون بر می گشتن (که این تابحال بی نظیر بود) و شدیدا فضای حمله رو برای رمی هم می بستن. این روزا بیشتر از هر چیزی حسرت امتیاز اول فصل می خورم. این تیم حقشه سهمیه بگیره. طلسم رم هم شکستیم.
گل هام که فوق العاده. حرکت تیمی عالی پاس بی نقص سوسو (آندرریت ترین وینگر جهان) و کوترونه (پیپوی جدید) فقط سر جای درست بود. حتی آگاهانه ضربه نزد ولی به خاطر جاگیری فوق العادش گل زنی کرد.
گل دوم هم پاس بی نقص کالینیچ (!!!) و داویده کالابریا (که شدیدا کونتی رو به چالش کشیده) با یه ضربه بی نقص اولین گل دوران حرفه ایشو می زنه.
نکته دیگه درباره این بازی، بازی فوق العاده رومانیولی (نستنانیولی) بود. دفاع کامل با قدرت بدنی، هوش، قطع توپ و بازی خوانی فوق العاده
جیجیو هم دوباره داره جیجیو فصل قبل میشه
در مجموع در کمال لیاقت و در حالی که کاملا از لحاظ تاکتیکی برتر بودیم بردیم. این همه پنجمین کلین شیت متوالی از تیمی که ابتدای فصل به همه بزرگان باخت. مرسی رینو که نشون دادی فقط روحیه و ذهنیت تیم رو تغییر ندادی، بلکه از لحاظ تاکتیکی تیم رو رشد دادی
