شب گذشته شاهد بازی تیمهای سویا و اتلتیکو مادرید در استادیوم رامون سانچز پیسخوان بودیم. با توجه به دو بازی گذشته دو تیم مقابل یکدیگر در کوپا دل ری که هر دو با پیروزی سویا همراه شده بود، انتظار یک بازی نزدیک وجود داشت.
بازی آغاز شد. چینش ابتدایی سویا مانند بازیهای قبلی 4231 و چینش اتلتیکو مادرید 442 بود. سیمئونه که دو بازی کوپا دل ری را به مونتلا باخته بود، با رویکردی کاملاً متفاوت وارد بازی شد. این بار بر خلاف دو جدال قبلی، بازی تدافعی مطلق و ضد حملات سریع را از اتلتیکو شاهد نبودیم. سیمئونه با آنالیز دقیق بازیهای سویا به این نکته پی برده بود که دریافت گل از سویا با وجود خط حملهای که این روزها در شرایط خوبی به سر میبرد و البته روشهای متنوع گلزنی این تیم، تقریباً اجتناب ناپذیر است. جالب است بدانید اتلتیکو در کل بازیهای لیگ تا این هفته 9 گل دریافت کرده بود و بهترین خط دفاعی را در لیگهای معتبر اروپایی داراست اما در دو بازی قبلی مقابل سویا جمعا 5 گل دریافت کرد، یعنی بیش از نیمی از گلهای کل فصل!
پس با یک نرمش قهرمانانه از سوی سیمئونه و از ابتدای بازی، پرس شدید و البته مقطعی خط دفاعی سویا در دستور کار بازیکنان ال چولو قرار گرفت. مهاجمان و وینگرهای اتلتیکو مادرید با دوندگی بیامان خود، فشار وحشتناکی را بر خط دفاعی سویا وارد نمودند. فول بکهای اتلتیکو نیز با دوندگی و پرس بیامان به کمک هافبکها، فشار را بر روی خط هافبک سویا حفظ نمودند. مدافعین و دروازهبان سویا که در بازیهای قبلی بارها نشان داده بودند که تحت پرس حریف اشتباهات مرگباری را مرتکب میشوند، خلف وعده نکرده و اشتباهات ویرانکنندهای را تحت فشار مهاجمان اتلتیکو مرتکب شدند. سیمئونه نتیجه تاکتیک هوشمندانه خود را دید. 2 و در حالت خوشبینانه 3 گل از 5 گل اتلتیکو مادرید روی اشتباهات مدافعین پراشتباه سویا و تحت پرس شدید بازیکنان اتلتیکو و در راس آنها دیگو کوستا به ثمر رسید.
اگر تاکنون بازیهای اتلتیکو مادرید را دیده باشید و کمی با تاکتیکهای سیمئونه نیز آشنا باشد، عادت معمول ال چولو را میدانید. هنگامی که اتلتیکو از حریف پیش میافتد حتی با 1 گل، سیمئونه با وارد کردن مدافعان و هافبکها سعی بر حفظ نتیجه دارد. نکته تحسین برانگیز و جالبی که در این بازی اتفاق افتاد و نشاندهنده انعطافپذیری تاکتیکی بالای سیمئونه است، این بود که هنگامی که اتلتیکو با 2 گل از سویا پیش بود، این مربی کارکشته به این نتیجه بسنده نکرد و بر خلاف عادت همیشگیاش عمل نموده و با ورود مهاجمان تازهنفس از قبیل آنخل کوریا، ویتولو و کوین گامیرو، پرس را بر خط دفاعی ازهمگسیخته سویا حفظ کرده و افزایش داد که به دنبال آن گلهای دیگری در اثر اشتباهات فردی بازیکنان سویا به ثمر رسید. وینچنزو مونتلا هم که سرمست از پیروزیهای قبلیاش مقابل سیمئونه بود، تاکتیکش را تغییر نداد و با اصرار بر بازیسازی از خط دفاعی، در دام سیمئونه افتاد.
نکته جالب این که با وجود این که مونتلا شاهد از هم گسیختگی شدید خط دفاعی تیمش بود، منفعلانه و بدون تغییر تیمش را باقی گذاشت. نکتهای که در شکستهای سنگین دیگری هم که بر سویا تحت هدایت مونتلا وارد شده به چشم میخورد. نکته قابل توجه درباره مونتلا علاقه شدید وی به لوئیس موریل، مهاجم کلمبیایی است. موریل در 3 بازی مقابل اتلتیکو با آمار 0 گل زده، 0 پاس گل و 0 پاس کلیدی عملکرد بدی را داشته است ولی با این همه در هر سه بازی به صورت ثابت در میدان بود و هیچ اثر مثبتی بر جریان بازی نداشت. شاید تنها نقطه روشن کارنامه مونتلا در این بازی ورود وسام بن یدر به بازی بود. بن یدر در مدت زمان کم حضورش در میدان با 3 پاس کلیدی و 1 پاس گل اثر مثبتی بر جریان بازی داشت.
هر چه که به انتهای بازی نزدیک شدیم، فشار سویا بر روی دروازه اتلتیکو بیشتر شد. پیشبینی سیمئونه درست از آب در آمد. با عقبنشینی اتلتیکو مادرید که بر اثر خستگی مفرط آنها که ناشی از دوندگی و پرس بیامان بود، سویا در دقایق پایانی و با اعمال فشار وحشتناک بر روی خط دفاعی آنان، موفق شد دو گل به ثمر برساند. آخرین بار اتلتیکو در بازی اول لالیگا و در حالی که 10 نفره شده بود، از خیرونا دو گل دریافت کرده بود. در حالی که در این بازی، دیگو سیمئونه با تغییر تاکتیک هوشمندانه توانست انتقام دو شکست پیاپی خود مقابل مونتلا را بگیرد، وینچنزو مونتلا منفعلانه اشتباه چندین باره خود در بازیهای دیگر مقابل تیمهایی چون بتیس و ایبار را تکرار نمود و سنگینترین شکست تاریخ باشگاه سویا در ورزشگاه خانگی، رامون سانچزپیسخوان را مقابل اتلتیکو مادرید رقم زد.
مونتلا در این بازی نشان داد که هنوز راه بسیار زیادی را برای تبدیل شدن به یک مربی خوب در پیش دارد، در حالی که سیمئونه با هوش تاکتیکی بالا و انعطافپذیری تحسین برانگیز خود، بار دیگر ثابت کرد چرا او را یکی از بهترین مربیان حال حاضر دنیا میدانند.
