بدون شک یکی از جنجالی ترین فینال های تاریخ فوتبال را میتوان همین بازی دانست، یکی از گل های این بازی در کنار دست خدای مارادونا همواره یکی از جنجالی ترین گل های تاریخ فوتبال بوده است.
در ان زمان انگلیس تیم بسیار قدرتمندی داشت و تیم المان نیز پس از معجزه برن بار دیگر برای کسب افتخاری دیگر با تیمی جوان به فینال رسیده بود. فینال در استادیوم ومبلی در لندن برگزار میشد و بیش از 90 هزار نفر برای دیدن بازی امده بودند. داوران بازی از شوروی بودند . هردو تیم تیم های قدرتمندی را برای رسیدن به فینال کنار زده بودند. در همان دقایق اول المان حمله را شروع کرد و در دقیقه ی 12 هلموت هالر اولین گل را برای المان به ثمر رساند، تنها 6 دقیقه بعد انگلیس موفق شد با گل جف هورست بازی را به تساوی بکشاند. در نهایت بازی در 90 دقیقه با نتیجه ی 2-2 مساوی به وقت اضافی کشیده شد. گل های دیگر را وبر و پیترز برای هردو تیم به ثمر رساندند.
اما اتفاق عجیب و تاریخی در دقیقه ی 101 افتاد زمانی که سانتر سر بابی چارلتون به هورست رسید و او این توپ را گل کرد. داور بازی مطلقا نتوانست صحنه را تشخیص دهد و چشمش را به کمک داور دوخته بود و در نهایت کمک داور اذربایجانی با مکثی طولانی و چهره ای به نسبت متعجب و شاید وحشت زده این صحنه را گل اعلام کرد. شاید هیچکس مانند تیکاسکی دروازه بان حقیقت امر را ندیده بود. این گل علاوه بر اینکه کاملا افساید بود وارد دروازه نیز نشده بود! شوت هورست با برخورد به تیر افقی دروازه نه تنها بر روی خط بلکه حتی مقداری قبل تر از فرود امده بود اما شادی ناگهانی بازیکنان انگلیس داوران را به شدت تحت فشار قرار داد. جف هورست گل دیگری را در دقیقه ی اخر بازی به ثمر رساند تا هم هتریک کرده باشد و انگلیس قهرمان شده باشد اما چهره ی بهت زده ی بازیکنان المان هرگز از خاطر طرفداران فوتبال پاک نخواهد شد. بکن بائر در ان زمان به عنوان بهترین بازیکن جوان و مدافعی که موفق شد 4 گل به ثمر برساند انتخاب شد. در این رقابت ها اوزه بیو با 8 گل اقای گل شد.
بازیکنان و تیم المان هرگز اعتراضی به این صحنه نکردند چراکه علاوه بر قوانین فوتبال و شرایط بازی راه دقیقی برای تشخیص این صحنه وجود نداشت اما تیکاسکی بارها در مصاحبه های مختلف عنوان کرد که داوران به شدت ضعیف و بی دقت عمل کردند.
(جالب است بدانید که تا اوایل دهه ی 60 میلادی بسیاری از بازیکنان اروپایی افساید را قبول نداشتند و بازیکنان امریکای جنوبی نیز عموما نمیدانستند افساید چیست و در لیگ داخلی کشورهایشان این قانون را نداشتند.)
آیا لذت فوتبال به چیز دیگری است؟! حقیقت نیز همین است، لذت فوتبال بیش از هرچیزی به چنین مسائلی است، اگر حقیقت را بخواهید من هنوز هم دست خدا و گل های افساید میخواهم!
