یک بار دیگر هم پایین پستی درباره ی برانکو و پرسپولیس نوشتم و مجددا مجبورم تکرار کنم:
1- برانکو مربی بسیار با دقیق، علمی و منظمی ست و لقب پروفسور هم به حق برازنده ش... تیمهایی که در پی یافتن شاکله تیمی هستند ، مربی ای بهتر از برانکو در فوتبال ایران نصیبشان نمیشود..
2- برانکو پیش از آمدن به پرسپولیس، سر مربیِ تیم ملی بوده و معترضان امروزِ برانکو، یا فوتبالِ آن روزهارا دنبال نمیکردند یا بدنیال نیامده بودند و یا دچار نسیان و فراموشی شدند... اگر کسانی هستند که فوتبالِ آن روزهای تیم ملی در خاطرشان مانده ، آگاهند که تیم ملی با برانکو 2برهه کاملا متفاوت داشت:
الف) درجام ملتها- که بازیهای بسیار چشم نواز و بالنسبه موفقی انجام میداد
ب) دوران انتخابی و جام جهانی که هجمه ی انتقادات از برانکو بسیار زیاد بود ( علیرغم اینکه با موفقیت نسبی ای همراه بود که از سرِ فوتبال ما زیاد بود و الان که به آن برهه نگاه میکنم هواداران و ازجمله فردوسی پور در توهم و خودبزرگ پنداری بودند وباورشان شده بود ما جزو 20 تیم برتر دنیاییم!!!) تجربه حضور برانکو در تیم ملی به ما فهماند که مربی بسیار خوبی ست اما مربی ِ بزرگی نیست و این را در تورنومنتها و مسابقات حساس بزرگ تجربه کردیم...
3- برانکو به بازی برخی بازیکنها علاقه دارد که چشم نواز بازی نمیکنند و از دوران مربی گری تیم ملی چنین تجربه ای داریم...نمونه؟؟ بازیکنی مثلِ علوی در مسابقات جام ملتها ... در برهه ای علوی مهره ثابت بود و امثالِ ایمان مبعلی(که بازیکن بهتر وبزرگتری نسبت به مسلمانِ بود) روی نیمکت! پس سلیقه ی برانکو روشن است و احترام به سلیقه مربی واجب و دخالت در کارمربی حرام!
4- پرسپولیس اگر دنبال قهرمانی لیگ است، (قهرمان هم نه؛ حداقل اینکه در میانه جدول دست و پا نزند!) بهتره است برانکور حفظ شود و انتقادات و بهانه های واهی به تیم وارد نشود( که خود موجب بازیکن سالاری هم هست) . اما اگر پرسپولیسی ها حس میکنند که تیم پتانسیل قهرمانی در آسیا دارد، برانکو برا تیم حقیر است! و میبایست در پیِ مربی بزرگ باشند...
گمان میکنم عاقلانه تر است بجای دعوا و انتقادات و هو کردن ها و «مسلمان مسلمان» گفتن ها،، تکلیف را با خودمان روشن کنیم
