همه ي تيم ها قابل احترامند. هيچ تيمي بي ريشه يا نفتي نيست. اصولا نحوه تامين درآمد يك باشگاه نبايد براي كسي محلي از اعراب داشته باشد. همانگونه كه ميلان مجاز است يك دفعه ٢٣٠ ميليون خرج كند، چون مي تواند، پاريس و سيتي هم مجازند. پاري سن ژرمن تيم اول شهر پاريس و از تيم هاي پرهوادار فرانسه است.
اما بحث سر اين است كه با وجود اينكه همه ي تيم ها قابل احترامند، بعضي اظهار نظرها از احترام تيم ها مي كاهند. اينكه پاريسي ها در گروه بايرن مونيخ صدرنشين مي شوند و در پلي آف به رئال مادريدي ميخورند كه به جز يك بار حذف شدن در نيمه نهايي به دست يوونتوس در چهارساله گذشته قهرمان اروپا بوده است ربطي به خرج كردنشان ندارد. اين بدشانسي آن هاست كه مادريد در گروهش دوم مي شود، همانطور كه بدشانسي اسپرز است كه يوونتوس در گروهش دوم مي شود و آن ها بايد به جاي تيم هاي آبكي با دو غول از چهار غول بزرگ فعلي اروپا بازي كنند.
اين همه مقدمه چيني براي اين حرف است:
دني الوز بعد از پيوستن به پاريس اين باشگاه را برخلاف يوونتوس باشگاهي منظم و منضبط ميخواند، يوونتوس را زندان مي داند و همواره در اظهار نظرهايش پيكان حمله را به سمت تيمي ميگيرد كه هوادارانش يك سال او را تشويق كرده اند. اينكه همه ي تيم هاي ايتاليايي بايد ناپولي را الگو قرار دهند يا اينكه به پاريس رفته است كه تا فاتح ليگ قهرمانان شود و صحبتهايي از اين دست قبل از پايين آوردن شأن يوونتوس، شأن آلوز و در مرتبه دوم شأن پاريس را پايين مي آورد. راستي كسي يادش مي آيد ماتوييدي عليه پاريسي ها سخن بگويد؟
كارلوس كي روش: «شخصيت خريدني نيست.» و اين جمله بايد در وصف دني آلوز استفاده شود نه پاريس.
