حقیقتی تلخ درمورد فوتبال وجود دارد، عموم مردم و فوتبال دوستان سال های قبل از 1950 را جز فوتبال نمیدانند. اما نباید فراموش کرد که بسیاری از قوانین و استعداد های فوتبال قبل از جنگ جهانی دوم شکل گرفتند. در این میان اما ستارگانی وجود دارند که نامشان تا حدود زیادی فراموش شده است.
یکی از این ستارگان اتو سیفلینگ است، مهاجمی آلمان که در دهه ی 30 میلادی بارها از او به عنوان بهترین فوتبالیت اروپا نام برده شد. از سبک بازی او تعداد کمی فیلم وجود دارند اما امروزه بسیاری بر این باورند که سیفلینگ در زمانی که زیبایی در فوتبال انچنان تاثیر نداشت بسیار زیبا بازی میکرد. او تکنیک بسیار بالایی داشت و قدرت دید فوق العاده ی او در زمین بازی باعث شد تعداد پاس گل های او بیش از دو برابر تعداد گل هایش باشد.
سیفلینگ در جام جهانی 1934 که با قهرمانی ایتالیا همراه بود ستاره ی تیم المان بود و به واقع هیچ بازیکنی مانند او بازی نمیکرد. او در این جام تنها یک گل به ثمر رساند اما 3 پاس گل داد و تکنیک خود را به رخ کشید.
او یکی از بهترین بازیکنان تاریخ آلمان تا ان زمان بود به طوری که سپ هربرگر درمورد او گفته است: او یک بازیکن کاملا نوگرا بود، ایده های او درمورد فوتبال کاملا از زمان خود جلوتر بودند و من این را مطمئنم که حداقل در اروپا هیچکس مانند او فوتبال بازی نمیکرد.
اوتو سیفلینگ اما سرنوشت شومی داشت، در اواخر سال 1937 او دچار بیماری روانی شد و در نهایت در اوج گمنامی و فقر به علت ذات الریه در سن 27 سالگی و در سال 1939درگذشت.
