در دنیا افکارسنجی یک علم است و مراکز بزرگ افکارسنجی به کمک به روزترین و پیشرفته ترین فرمول های علمی، داده های دقیق را گرفته و با تحلیل درست و منطقی نتیجه ای قابل دفاع را به دست آورده و منتشر می کنند. نتایج مراکز بزرگ افکارسنجی معمولا با کمترین خطا (در حد دهم درصد) به حقیقت نزدیک است.
نظرسنجی مجازی (تلفنی، موبایلی، اینترنتی و..) جز غیرمستندترین نظرسنجی ها و نظرسنجی های چهره به چهره و با جامعه آماری گسترده جز معتبرترین نظرسنجی ها شناخته می شوند.
اما در ایران بیشتر با پدیده ای به نام نظرسازی روبرو هستیم!. مراکز علمی و قوی در سطح نظرسنجی نداریم (به جز ایسپا که معمولا نظرسنجی هایش نزدیک به واقعیت است اما چون آمارش با آمار رسمی همخوانی ندارد این نتایج بیشتر محرمانه است!!) و در غیاب مراکز معتبر، بیشتر رسانه ها هستند که دست به نظرسنجی می زنند (آن هم از نوع اینترنتی و مجازی و پیامکی) و آمارشان هم نه تنها دور از واقعیت است که بسته به وابستگی و گرایش رسانه نتیجه هم تغییر می کند!. مثلا اگر دو خبرگزاری فارس و ایسنا یک سوال نظرسنجی مشابه داشته باشند "میزان رضایت شما از دولت چقدر است؟" . بدون شک با دوعدد بسیار متفاوت و دور از هم روبرو می شویم.
پ ن 1 : از ملزومات پیشرفت و توسعه داشتن آمار صحیح است و یکی از موانع اصلی ما در توسعه کشور نداشتن مراکز آماری و نظرسنجی قوی و مستقل است.
پ ن 2 : یکی از شگفتی های من جدال هواداران سرخابی بر سر نتایج بازی پیامکی نود است. نود بر مبنای نازل ترین شیوه نظرسنجی (پیامکی) عددی را برای سرگرم کردن هواداران منتشر می کند که اصلا ارزش جر و بحث ندارد. فقط به این نکته اشاره کنم که در ایران بیش از 120 میلیون خط موبایل داریم. حالا حساب کنید یکی دو ملیون پیامک چقدر منعکس کننده نظر واقعی مردم است؟!.
