اول تبریک به همه طرفدارای منچستر چه اونا که خوزه رو دوس دارن چه اونا که ندارن چه اونا که میخوان بمونه چه اونا که میخوان بره درباره بازی به نظرم اول باید در نظر بگیریم که لیورپول یکی از بهترین خط حمله های اروپا رو داره و شاید حتی از بایرن و بارسا و رعال هم خط حمله ی بهتری داشته باشه لیورپول با سیستم 433 بازی میکنه این فصل که 433 narrow یا نزدیک به حساب میاد و عملا مانه و صلاح نزدیک فرمینو بازی میکنن و حتی در مواقعی جا به جا میشن و این باعث میشه با یک و دو و کارای ترکیبی از سد دفاع رد بشن و در موقعیت 3 به 2 قرار بگیرن و دفاع کناری رو ب مرکز بیارن که این به نوبه خودش فضا رو برای دفاع کناری های لیورپول باز میکنه و ی فضای خالی بزرگی رو براشون فراهم میکنه.دیروز منچستر روی کاغذ با سیستم 4231 بازی رو شروع کرد ولی در اکثر مواقع 442 کلاسیک بازی میکرد و درحقیقت خوزه به دفاع کناری که یانگ و والنسیا بودن دستور داده بود که از چپ و راست فارغ باشن و به مرکز بزنن برای همین لیورپول در عمق نتونست کاری رو انجام بده و سریع با پوشش خوب مدافع ها همراه میشد در دو سمت ماتا و راشفورد مانع از نفوذ رابرتسون و ارنولد میشدن
از طرفی همه میدونن که در زمینه پرس لیورپول یکی از بهترین تیمای اروپا است که البته پارسال از نظر بدنی کم اوردن ولی امسال کلوپ تونسته تیمو مدیریت کنه و از لحاظ اماری بیشترین تغییر بازیکن نسبت به بازی قبل رو با میانگین 4 تغییر در ترکیب داشته و مانع از افت بدنی بازیکناش شده.در مقابله با پرس سنگین یا باید همچون تیمای مثه سیتی با پاس های متوالی و سریع از زیر فشار خارج شد یا توپ رو تقدیم به حریف کرد که با توجه به ظرفیت بازیکنای منچستر تاکتیک دوم اتخاذ شد. منچستر رو به پاس های بلند اورد که همین باعث کاهش دقت پاس ها شد.منچستر با استفاده از قدرت فیزیکی لوکاکو و ضعف سمت راست لیورپول با حضور ارنولد و لوورن تونست گل بزنه که به نظر بنده مقصر رو نمیشه لوورن دونست چون مشخصا همیشه نمیشه ضربات سر رو از لوکاکو برد و سر گل اول و دوم به دلیل اینکه خط هافبک لیورپول از دفاع بسیار دور بود و باید ساپورت میکرد دفاع رو و اینکه با رفتن لوورن ارنولد باید پوشش لازم رو میداد که به دلیل بی تجربگی نتونست این کارو به خوبی انجام بده گل دریافت کردن.نیمه دوم همون طور که خوزه گفت بازی متفاوتی بود و منچستر نیازی به ریسک کردن برای حمله نداشت توپ و میدان رو کاملا به لیورپول واگذار کرد به کاملا دفاع کرد.
در نیمه دوم اوضاع متفاوت شده بود و سیستم تیم تقریبا در کل بازی به 631 تغییر پیدا کرد و راشفورد و ماتا در تمامی دقایق به کمک دفاع اومدن و در ماتیچ و مک تومینی در کنار هم و جلوتر سانچز بازی میکرد.
نیمه دوم لیورپول دقیقا مطابق میل منچستر و خوزه مورینیو بازی کرد و با روی اوردن به جناحین و سانتر های متوالی و کرنر های متوالی اون هم در مقابل تیمی که دومین میانگین قدی رو در لیگ داره و حتی شوت زدن اون هم به یکی از شوت گیر ترین دروازه بان های جهان سعی به گل زدن داشت که موفق نشدند.
پ.ن: از دید یک هوادار منچستر یونایتد میتونم بگم یکی از بهترین نیمه اول های بعد فرگی رو دیدیم (در کنار بازی تاتنهام زمان فنخال که 3-0 بازی رو بردیم) شاید جزو بهترین نیمه اول های چن سال اخیرمون بود. تا حدودی جایگاه ها مشخص شدن و سهمیه هم مشخص شده بعد از بردن چلسی و کامبک فوق العاده جلو پالاس و بازی دیروز لیورپول روحیه خوبی ساختیم با گذشتن از سویا و برایتون میتونیم یکی از شانس های سی ال و اف ای باشیم. و باز هم معتقدم بهترین مربی برای تک بازی و بازی ها رفت و برگشت خوزه مورینیو هست
