سلام بر دوستان فوتبال دوست عزیزم تو این مطلب میخوام بازی زیبا رو از دو جنبه مورد بررسی قرار بدم:
کلا بازی زیبا به دو بخش تقسیم میشه که بخش اولش رو همون طور که واضحه به راحتی قابل تشخیصه و اکثر هوادارای معمولی هم میتونن تشخیص بدن این نوع بازی معمولا دارای ویژگیهای مالکیت بالا پاسکاری های متعدد بین بازیکنا و یک و دو ها و حرکتهای زیبای ترکیبی در یک سوم دفاعی حریف ایجاد برتری عددی در زمین حریف ثبت آمار بالای ایجاد موقعیت و شوت به سمت دروازه و...هستش که هواداران رو سراسر به وجد میاره
بخش دوم رو اما شاید به ظاهر اصلا زیبا مورد پسند به نظر نیاد و جذابیت بخش اول رو نداشته باشه اما افراد با دانش فنی بالا مثل تاکتیک نویسان،کارشناسان،آنالیزور ها و یا حتی تماشاگران و طرفدارایی که دانش فنی بالا و خوبی دارن به وضوح قابل دیدنه بعبارتی این نوع بازی زیبا خلاصه میشه در خنثی سازی تاکتیک حریف و اینکه تو با طراحی پلن های هوشمندانه اجازه ندی حریفت اون چیزی رو که در ذهن داره در زمین بازی پیاده کنه و به اصطلاح تخریبش کنی که این در نوع خودش دانش فنی بالایی مطلبه...مربیایی که استادن تو این زمینه میشه به سیمونه و آلگری و روبرتو مارتینز و در رأس آنها مورینیو اشاره کرد که موفق هم بودن تو کارشون
یک مصاحبه نسبتا قدیمی از مورینیو هست که میگه: «برای من بازی زیبا اینه که نزارم حریفم بازی خودشو به نمایش بزاره، اگه پرس کنید بازی هوایی انجام میدم، فضا بخواید و فضا سازی کنید فضا رو براتون میبندم و اگه سرعت در دستور کار باشه بازیو کند میکنم..»
یه نقل قول معروف میگه: حق دارید تا وقتی مورینیو سرمربی تیمتون نشده ازش متنفر باشید اما اون یه برنده ذاتیه تحت هر شرایطی و با هر روشی فقط دوس داره بازیو برای خودش و تیمش در بیاره...
و در آخر میخام یه انتقاد کنم از دوستان عزیزم، چرا وقتی آلگری با همین شیوه حریفشو خنثی میکنه و تو بازی رفت و برگشت مقابل اسپرز به اجرا میزاره میشه بازی هوشمندانه و الگری هم میشه نابغه اما مورینیو میشه کثیف ترین مربی دنیا و منچسترم اتوبوسی بازی میکنه؟?
برای شما شاید مورینیو لعنتی ترین و منفورترین مربی و کاراکتر فوتبال باشه اما ما طبق سنت قدیمی باشگاه تا آخرین لحظه پشتش هستیم و ایمان داریم بهش مث همون کاری که تو زمان مویس و فنخال انجام دادیم