سخنی از اقای تعصب...

هــواداران خـارج از خـانــه بـي نـظـيـرند، من به آنها "هــوادارن ســرســخــت" ميگويم. ولي در ورزشگاه خانگي نوشيدني و ساندويچ ميگو به نسبت کمتر است و آنها نميفهمند خارج زمين چه چيزي درحال وقوع است من فکر نميکنم بعضي ها که به اولدترافورد مي آيند اصلا بدانند "فوتبال" رو چجوري مينويسند و اهميت هم نميدهند که يادبگيرند. -روی کین -قبلنا 11تا بازیکن مث روی کین تو زمین داشتیم که همشون به عشق اون پیرهنی که تو تنشون بود بازی میکردن و واسه طرفدارا و باشگاه جونشون رو میدادن. اما وضعیت الانمون...همینه که میبینیم... 120هزار پوند تو هر هفته به یه بازیکن میدیم که اصلا تو 18نفر اصلیم نیست و تنها کارش رقصیدن تو خیابونا بعد از باخت از الماناست. فقطم یه بازیکنمون اینطور نیست.ماشالا تو تیممون ریخته از این به عرضه های پول دوست. از دخیا گرفته که حاضر نیست یه قدم واسه موفقیت منچستر برداره تا اون نانی با بالای 5سال سابقه بازی واسش منچستر و حتی مریبیمون اقای دیوید مویس. بعضی مواقع ادم از حمایت کردنش پشیمون میشه. وقتی 2گل عقب بودیم با خیال راحت و بدون هیچ دردی نشسته بود و فکر کرده بود مربی یه تیم ته جدولیه که اینقد از باخت با 2گل خوشحال بود و... یادش بخیر اونموقعا وقتی عقب میوفتادیم فرگوسن صورتش رنگ پیرهن منچستر میشد و وقتی کنار زمین سر بازیکنا داد میزد من از پشت تلویزیون از ترس صورتم شبیه جونز میشد. دیگه خودم خجالت میکشم بگم طرفدار تیمیم که چند تا بازیکن مث فلینی یانگ باتنر و 20تا امثال اینا داره و بازیکناش بعد از باخت از المان و حذف از چمپیونز لیگ تو خیابونا منچستر جلو چشم منچستریا جشن میگیرن. دبل شدن توسط دو تیم شهر لیورپول و منچسترسیتی چیزی نیست که بشه هضمش کرد...