روابط جنسی اتفاقی و بدون آشنایی قبلی، حمایت از جنبش زنان به خاطر آزادی پوشش و گسترش پورنوگرافی نشان می دهند که وضعیت اخلاق در جامعه به حد خطر رسیده است.
با رواج یافتن سکس قابل دسترسی و همه جایی، انسانها نیز ممکن است تغییر پیدا کنند و به پدیده ای خشن و بی حس تبدیل شویم. سکس در جامعه ما به موضوع همیشگی صحبت ها بدل شده و این موضوع را در خیابان ها و سوپرها به خورد ما می دهند. ما به قدری معتاد به سکس شدیم که از هیچ چیز شوکه نمی شویم. این جریان پدیده ننگ آور برای همه است. ما احساس اینکه چه خوب و چه بد و عدم شباهت زندگی روز و شب و اینکه چه علنی و چه خصوصی است را از دست دادیم.
در زمان ما تعداد ستارگان ترانه های پاپ که دختران ده ساله شیفته آنها هستند به سرعت بالا می رود. روی کلیپ های موسیقی کارهای شدید و ظریفی می کنند تا برای بینندگان سکسی تر باشند. نمایش برنامه های تلویزیونی ماهواره ایی که میلیون ها نفر آنرا تماشا می کنند موجب آن می شود که مردم به سکس عادت پیدا کرده و حتی از این بی خیال شوند که هنرپیشگان در برابر دوربین این کار را می کنند.
این برخورد بی مزه به روابط زن و مرد مایه شرمندگی شده و مخصوصا شرمندگی از محیطی که فرزندان ما در آن بزرگ می شوند. چندی پیش یک معلم زن گفت که کودکان زیر نظر او به هم دیگر پیامک های سکسی نوشته و مشتاق تصاویر پورنو هستند. این معلم دانش آموزان خود را "بچه های جذام زده" نامید. نسلی که در سن و سالی که دارند سکس را چیز جدی نمی دانند. یک معلم زن دیگر گفت که از این امر متحیر است که حتی در میان کودکان پنج ساله کلمات و رفتار سکسی به گستردگی رایج شده است. ما باید با این رفتار مبارزه کرده و مخالف حرکت بسوی بی ارزش شدن مفهوم های والا مخالفت کنیم. این رفتار خشن خود خصلت کودکی را مسخ می کند و چیز هایی را بی ارزش می کند که ما در زندگی مان گرامی می داریم.
