اون دسته از طرفدارای یونایتد که دیگه بُریدن از دست مورینیو رو بدجور درک میکنم.
دیشب مترجم تیمی با پتانسیل قهرمانی رو در برابر سویا تحقیر کرد. رفت و برگشت سویا فوتبالی ارائه کرد که هوادارای فوتبال کیف کردن(بیشتر بخاطر ضعف منچستر) حذفی که هیچگونه دلیلی براش جز معیوب بودن افکار مورینیو وجود نداره و جای هیچگونه توجیهی نداره.
یاد خاطرات تلخمون با مترجم توی چلسی افتادم.
فضاحتش جلوی پاریس که نود دقیقه ۱۰ نفره بازی کرد..
فضاحتش جلوی اتلتیکو ...
یادتون میاد اون سال تقابل با اتلتیکو؟
چلسی تو بازی رفت جلوی تیمی که خودش فوتبالش مبتنی بر دفاع-ضدحمله هست، ۹۰ دقیقه توی محوطه اتوبوس پارک کرده بود!
جل الخالق!
تو بازی برگشت هم که ۳-۱ در بریج تحقیر شدیم.
چقدر طرفدارای یه تیم میتونن دچار مازوخیسم باشن که از چنین فردی حمایت کنند.
واقعا شغل شریف مترجمی نمیتونه گزینه بدی برای مورینیو برای برگشت به این شغل باشه. واقعا فوتبال به چنین افکار کِرم زده ای نیاز نداره.
چه تیمی داره منچستریونایتد. چه بازیکنایی. واقعا حیف نیست این تیم جلوی تیم متوسطی مثل سویا، در اولترافورد اینجوری بازی کنه؟
پ.ن: از بازی انزونزی واقعا لذت بردم رفت و برگشت. بدون کوچکترین تردیدی نقطه قوت سویا خونسردی و کنترل بازیِ خارق العاده انزونزی بود.
هافبک دفاعی باید مثل انزونزی مطمئن و بدون اشتباه باشه، نه مثل فاکایوکو که با اشتباهاتش تیم رو به وحشت میندازه.
