با وجود اینکه ریشه ی اصلی جنگ بوسنی و صربستان به جنگ جهانی دوم و اعمال عجیب مسلمانان بوسنی بازمیگردد اما به هرحال این جنگ مهیب ترین نسل کشی در اروپا پس از جنگ جهانی دوم بود چیزی که بیش از هرنکته ای با تاکید بر تفاوت نژادی صرب ها و مردم بوسنی جرقه خورد، نکته ای که بعدها ثابت شد یک اشتباه بوده است.
در این جنگ میلوشویچ با حمایت روسیه جنگی نسبتا یک طرفه را اغاز کرد که موجب مرگ بیش از 100 هزار غیرنظامی عمدتا مسلمان در مدت زمانی بسیار کوتاه شد. بیگویچ به عنوان رهبرجمهور بوسنی در ابتدا سعی در ارام کردن اوضاع داشت که در نهایت موفق به این کار نشد چراکه از نظر نظامی بسیار ضعیف تر از صرب ها بود. بیگویچ در خاطراتش نوشته است: در کمتر از چند ساعت سارایوو تبدیل به جهنم شد، جهنمی که روسیه بزرگترین حامی ان بود. یلتسین رئیس جمهور روسیه تاکید بسیار زیادی بر استقلال مردم صرب داشت و در این راه بیشترین کمک را به کشتار کرد.
در نهایت نیز در سازمان ملل متحد و زمانی که شورای امنیت قطع نامه ای برای جلوگیری از ادامه کشتارها و درنهایت متهم کردن صرب ها صادر کرد این روسیه بود که دو مرتبه این قطع نامه را وتو کرد تا کشتارها ادامه یابد.
جنایات صرب ها که با همراهی روسیه و سکوت اروپا همراه بود به حدی ترسناک بود که بسیاری از خود فرماندهان صربستان اعلام کردند در کارشان زیاده روی کرده اند...
تجاوزات وحشتناک و قتل های گروهی تنها قسمتی از این جنایات بود. این جنگ در یک قدمی پاکسازی نژادی قرار داشت تا انجا که در نهایت امریکا اعلام کرد به مواضع صربستان حمله موشکی خواهد کرد.
بر اساس مدارک موجود روسیه در فاصله ی 1993-1995 میلیاردها دلار کمک نظامی و تسلیحاتی به ارتش صربستان کرد.
