خداحافظ دیوید(مرد یخی)

در حالی که دراز کشیده بودم و تی وی نگاه میکردم گوشیم به صدا در اومد وقتی که به تلفن همراهم نگاه کردم خشکم زد! ((مویس اخراج شد)) نمیدونستم چه احساسی باید داشته باشم... خوشحال باشم یا ناراحت.. امسال سال عجیبی بودن،سالی که در طی 24 سال عمرم هرگز تجربه نکرده بودم.از خداحافظی سرالکس گرفته تا شکست های پی در پی و حتی اتوبوسی بازی کردن تیم و در آخرم اخراج سر مربی! شاید یجورایی واسم شبیه آخرالزمان بود.. اما چیزی که مشخصه دنیا به اتمام نرسیده،یونایتد عشقیه که من باهاش زندگی کردم و بزرگ شدم.. حالا هم احتمالا گذینه هایی مطرح میشن و شایعه پشت شایعه! اما میخوام چند کلامی درباره مویس حرف بزنم: دیوید هم ناراحتم چون واقعا دلم برات سوخت و هم یجورایی ازت ناراحتم ...خودت میدونی چرا... یونیاتد هرچقدر هم از لحاظ تیمی ضعیف شده بود اما تیمی نبود که پایین تر از اورتون و تاتنهام قرار بگیره.. بد کار کردی اما شاید اگه زمان بیشتر داشتی و تیم خودت رو می ساختی میتونستی جبران کنی.. یجورایی دلم برات تنگ میشه چون با شرایط خوبی داری از ما جدا نمیشی... سر بلند نیستی و حتما خیلی ناراحتی ولی من،شخص خودم برات آرزوی موفقیت میکنم چون تلاشت رو کردی. امیدوارم موفق یاشی. دوستان یونایتدی من بیاید از تیم حمایت کنیم نه از شخص! در آخرم یونایتد یونایتد یونایتد......