آن حوریِ زمینی، آن ملقّب به گونی سیب زمینی، آن به گند کشاننده تاکتیک تیمی به طرفه العینی، مولانا و سیدنا مروانه فلینی (ارواحنا فدا)
در ابتدایِ کار او آورده اند که چون چشم به دنیا گشود، مادرش چشم از دنیا فرو بست و پدرش به بیابان ها خواست گریزد که از آنجایی که بلژیک بیابانی نداشت از تصمیم خود منصرف شد و فرزند را در باغچه کاشت و این چنین بود که همی لقب درخت بر او ماندگار شد و از اکابر دوران شد و سرش ماوایی برایِ پرندگان.
چون به سنین جوانی رسید رندی آغازید و تصمیم بر آن گرفت که از راه لگد زدن به توپ، قوت لایموتی کسب نمودندی و رزق حلال به منزل بردندی که ظریفان گفته اند: هر که نان از عمل خویش خورد، منت از حاتم طاعی نبرد.
گویند که چون پا به توپ میشد، زمین میلرزید و چمن از شدت قدرت کود دهیِ او خشک میشد و چون نخستین بار صورت نحسش در تلوزیون به نمایش درآمد فدریکو فلینی از این هم نام و نشان بودن سخت شرمگین شد و عطایِ فیلمسازی را به لقایش بخشید و ریغ رحمت را در جا سرکشید( رحم الله من یقرا الفاتحه) و این نخستین تلفات وی بودندی.
در کراماتش گویند که همواره بیدار بود و از توپ طلا بیزار و چون موسمِ اهدایِ آن فرا میرسید نام خود را از لیست پاک میکرد تا جوانک هایی چون رونالدو و مسی آن را کسب نمودندی و شوقشان به فوتبال بیشتر گردد که او چون رستم تاج بخش بود و چون هندوانه ابوجهل ثمر بخش.
در حکایات نقل آمده که قدومش نحس و بد شگون بود و چون به باشگاهی دخول می نمود تا انحلالش خروج نمی نمود و و در اندک مدتی، تیمش را از عرش به زیر فرش انتقال میداد و این از عجایب دوران بود.
ادامه دارد...
دوستان خوشحال میشم کانال فوتبالی من رو حمایت کنید.
با ما فوتبال رو با طعم خنده دنبال کنید
https://t.me/fairplayfan
