پس از بازنشستگی ادوین فن درسار، فرگوسن به دنبال جانشین مناسبی برای او بود و در این بین، دخیا و نویر گزینه های او بودند. در نهایت دخیا راهی الدترافورد شد و نویر به بایرن مونیخ رفت.
فرگوسن در مورد دلایل انتخابش گفت:" اریک استیل (مربی دروازه بان های منچستریونایتد) برای مدتی دخیا را زیر نظر داشت اما ناگهان نویر در شالکه بازی های درخشانی ارائه داد. فکر می کنم شالکه خوشحال می شد اگر ما می رفتیم و او را می خریدیم.
اما مشکل من اریک بود زیرا او تاکید داشت که باید دخیا را بخریم. من به او گفتم "اما اریک، این پسره نویر خیلی کامله، پخته است و شرایط فیزیکی اش بی نظیره" و او گفت" بله اما در سه سال آینده، دخیا بهتر می شود"؛ من گفتم" این هم حرفی است"!
پس از اون ماجرا و بعد از چند سال مانوئل نویر به بلندترین قله های افتخارات فوتبال رسید. همراه با بایرن مونیخ سه گانه ی تاریخی 2013 را فتح کرد و با آلمان در 2014 قهرمان جام جهانی شد و حتی جزو سه بازیکن برتر سال هم رسید. 4 سال پیاپی بهترین دروازه بان جهان شد و رکورد جی جی بوفون، الیور کان، پیتر اشمایکل و بسیاری از دروازه بانان بزرگ تاریخ رو در این زمینه زد. او حالا کاپیتان بایرن و آلمان است و در حالی که هنوز چند سال از دوران فوتبالی اش باقی مانده به یکی از برترین دروازه بانان تاریخ تبدیل شده.
فرگوسن در این رابطه حرفی نزد اما کیه که ندونه او بعد از گذشت این چند سال سخت پشیمونه که به ندای قلب خودش توجه نکرد و به حرف استیل گوش کرد.
