مدتی است دوستان هوادار سرخابی بر سر شماره یک تیم ملی در جام جهانی در جدال کلامی هستند. پرسپولیسی ها بیرانوند و استقلالی ها حسینی را شایسته این پست حساس می دانند.
اما اگر از زاویه ای دیگر نگاه کنیم ماجرا کمی تغییر می کند. با نگاهی به خط آتش خطرناک هم گروهی های ایران (یه ویژه اسپانیا و پرتغال) قرار گرفتن حسینی یا بیرانوند درون دروازه نه یک اتفاق خوب که شاید یک نفرین باشد!. شاید پس از بازی های ایران در جام جهانی هواداران یکی از دو تیم خدا را شکر کنند که گلر محبوب آنها درون دروازه نبود!.
پ ن : در کل جام جهانی برای گلرهای ایرانی خوش یمن نیست و معمولا بعد از جام جهانی تیم ملی را از دست می دهند. از مرحوم حجازی گرفته تا عابدزاده و نکیسا و میرزاپور و حقیقی.
