چند روزیه که دو طرف باز توهینارو شروع کردن. کدوم دو طرف؟ کسایی که لیونل مسی و کریس رونالدو رو دوست دارن. دعوا، دعوای این دو گروهه که سایتو کرده میدون جنگ. لیونل مسی همون کسیه که با فوتبال قشنگش باعث شده دوستای بارسایی من، از ته دلشون شاد بشن. مگر نه اینکه منم ( من نوعی ) دلم میخواد شادی دوستمو ببینم؟ مگر نه اینکه از این همه غصه و غم و اتفاقای ناراحت کننده اطرافیانم خسته شدم و دوست دارم آدمارو فارغ از همه ناراحتی ها ببینم؟ خب مسی هم باعث همین اتفاقه واسه دوستام. واقعا باعث میشه که تا چند ساعت هواداراش شارژِ شارژ باشن و واقعنِ واقعا به غیر فوتبال همه چیو فراموش کنن. خب من چرا اصرار دارم با حرفای مزخرفم که خودمم میدونم مسخرن و پایه ای ندارن، این شادیو بگیرم و تبدیلش کنم به دعوا؟ چرا همش میخوام نظر خودمو به یکی دیگه تحمیل کنم؟ چرا فکر میکنم چون من رونالدو رو بیشتر دوست دارم، اونم باید دقیقا همینجوری باشه؟ بدتر از اون میام به نابغه فوتبال با این همه هوادار اسمای توهین آمیز نسبت میدم؟ شمایی که برمیگردی به کسی که باعث سالمترین شادی و تفریح دوستته و داره باهاش زندگی میکنه، میگی ( کوتوله هورمونی ) قبلش یکم فکر کن. لیونل مسی با وجود بیماری نادرش در دوران کودکی و کلی مشکلات که تو، همین الان ممکنه بخاطر یکیش از زندگیت سیر شده باشی و زمین و زمانو به هم بدوزی و به عالم و آدم بد و بیراه بگی، شده یکی از بهترین بازیکنای جهان. با گفتن مصی و خینگ و کوتوله هورمونی هیچی از نعمت خدادادی مسی کم نمیشه. ولی شاید از تو کم بشه، از شخصیت تو کم میشه.. انصافا دیگه توهین و مسخره کردن بسته. چه به مسی، چه به رونالدو که خیلی خیلی دوسش دارم و دقیقا وقتی باعث شد من فوتبالی بشم که غرق ناراحتیای خودم بودم و هر دفعه که بهش توهین میشه کلی ناراحت و دپرس میشم. چه به هرکس دیگه. خیلی از رونالدو حرف نزدم چون نمیخواستم تعصبم رو این بازیکنو وارد متن کنم. بخدا خیلی زمان نمونده که این دوتا ستاره، که خیلی وقتا شبای تارمونو روشن کردن، از دنیای فوتبال برن کنار. عین همین چند سال که بودن و الان که فکر میکنیم میبینیم چقدر سریع گذشت، این چند سال پیش رو ام میگذره و روز خداحافظیشون میاد که خدا فقط میدونه اون روز چه روز غم انگیز و سختیه.