[ باز نشر ]
.
قطعا اگر بخواهیم علت همه گیر بودن نفرت از یووه را بین هواداران فوتبال و به خصوص ایتالیایی ها بنویسیم، به عمر نوح و دستانی پولادین نیاز داریم تا آنرا در متن و فضای مجازی بگنجانیم. چک کردن هشتگ #JuveMerda (با عرض معذرت البته) قبل از هر بازی آنها گواه این ماجراست. اما در این مطلب یکی از این علل را با هم مرور میکنیم:
.
"بازی شبح / بازی مرگ" یا "La partita fantasma" لقب همان 9-1 معروفی است که پنجاه سال پیش در لیگ ایتالیا رقم خورد... قصه ای طولانی که میتوان آنرا سرآغاز نفرت هواداران اینتر از یووه عنوان کرد.
.
فصل 1960-61 سری آ و همان سالی که آنجلو موراتی اینترش را به هدایت هلنیو هررا سپرده بود. گرنده اینتر ویران کننده بازی میکرد و پیروزی های با 5 گل از اتفاقات عادی برای نراتزوری به شمار میرفت. اینتر در دور رفت لیگ نیز با نتیجه 3-1 یوونتوس را شکست داد و نیمفصل را با 4 امتیاز بالاتر از یووه به پایان رساند. اما در دور برگشت داستان کمی متفاوت شد و اینتر دیوانه با پذیرش 4 شکست پیاپی 4 امتیاز از رقیبش یووه عقب مانده بود. دربی ایتالیا پس از این روزهای کابوس بار فرصتی طلایی برای تیم هلنیو هررا به شمار میرفت تا فاصله با تورینی ها را به حداقل (1 امتیاز اختلاف) برساند.
.
16 آوریل 1961: استادیوم خانگی یووه گنجایش آنهمه تماشاگری که برای تماشای بازی آمده بودند را نداشت! بنابراین هواداران دو تیم تا کنار خط زمین و بعضا روی نیمکت اینتر (!) نشسته بودند. آریستیده گارنری، مدافع وقت اینتر: "هوادارا فقط چند متر باهامون فاصله داشتن... اما این مسئله خطرناک بنظر نمیرسید." اما داستان به این صورت ادامه نداشت و شورش هواداران یووه در زمین مسابقه داور را مجاب کرد تا در دقیقه 30 بازی را نیمه کاره رها کند.
.
قوانین کاملا شفاف بودند؛ درچنین شرایطی بعلت عدم مدیریت تیم میزبان و هواداران آنها تیم میهمان پیروز بازی معرفی میشود (مشابه اتفاقی که در چند سال گذشته برای یووه رخ داده بود و تصمیم فدراسیون مبنی بر پیروزی بیانکونری بود). ده روز بعد فدراسیون فوتبال ایتالیا نتیجه بازی را 2-0 به نفع اینتر اعلام میکند. امتیازات این پیروزی راه اینتر را برای رسیدن به اسکودتو باز کرد. اینتر و یووه تا یک هفته به پایان لیگ پایاپای و هم امتیاز یکدیگر پیش رفتند. در صورت تساوی امتیازها در پایان فصل بعلت تفاضل گل بالاتر اینتر و همچنین پیروزی در دیدارهای رودررو، اینتر باید اسکودتوی آن فصل را به خانه میبرد.
.
اما آمبرتو آنیلی - مالک باشگاه یوونتوس و همزمان, تکرار میکنم, همزمان رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا - مشخصا از نفوذ خود استفاده کرد و FIGC در اقدامی جنجالی دستور تکرار بازی اینتر و یوونتوس را داد. فردای این تصمیم و در روز پایانی لیگ، اینتر درحالی که دیداری آسان مقابل کاتانیا داشت، به دلایلی نامعلوم نتیجه را 2-0 واگذار کرد و بدین صورت سند قهرمانی یووه امضا شد.
.
با رای فدراسیون فوتبال، اینتر با 2 امتیاز پایین تر از یووه قرار گرفت. گارنری معتقد است که این تصمیم باعث شد تا بازیکنان روحیه خود را برای دیدار پایانی لیگ مقابل کاتانیا از دست بدهند و نتیجه را واگذار کنند. آنجلو موراتی قطعا خشمگین ترین فرد آن روزهای ایتالیا بود. او بهمراه هررا به نشانه اعتراض تصمیمی احساساتی گرفت: "بازیکنان تیم پریماورا (زیر 19 سال) را به زمین میفرستیم." این درحالی بود که هیچ یک از بازیکنان تیم پریماورا تا آن روز حتی 1 بازی در سطح اول بزرگسالان ایتالیا بازی نکرده بودند.
.
ساندرو ماتزولا، کاپیتان سالهای بعد اینتر که در آن روزها در تیم پریماورا توپ میزد و فقط 19 سال سن داشت تعریف میکند: "روز شنبه سه امتحان در درس حسابداری داشتم. توی خونه موضوع فوتبال رو با خونواده درمیون گذاشتم و اونها بهم گفتن که درس از فوتبال خیلی مهم تره؛ و نذاشتن تا با تیم به تورین سفر کنم. التماس و گریه هام هم بی فایده بود! اما خوشبختانه استادمون بهم اجازه داد تا امتحانامو اول صبح بدم. ماشین باشگاه جلوی در دانشگاه منتظرم بود تا منو به تورین ببره. وقتی رسیدم بدون هیچ تمرینی مجبور شدم لباسامو عوض کنم و به زمین بازی برم. اما یووه همه ستاره هاش رو به زمین فرستاده بود. اضطراب شدیدی داشتم و به هم تیمی هام گفتم که دیگه نمیخوام... نمیخوام فوتبال بازی کنم." با این حال ساندرو ماتزولا تک گل اینتر را به ثمر رساند.
بعد ها این نتیجه به یکی از افتخارات یوونتوسی ها تبدیل شد. شکست دادن تیم زیر 19 ساله های اینتر...
.
اگه اینتر 1 اسکودتو بدهکاره, یوونتوس حالا حالا ها باید اسکودتو پس بده... شاید دلیل این همه بحث سر 2006 هم همین مسئله باشه...
