خشم سکوت

بسم الله الرحمن الرحیم عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ مَالِكِ بْنِ حُصَيْنٍ السَّكُونِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَا مِنْ عَبْدٍ كَظَمَ غَيْظاً إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِزّاً فِى الدُّنْيَا وَ الْ‏آخِرَةِ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الْکاظِمِینَ الْغَيْظَ وَ الْعافِینَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ وَ أَثَابَهُ اللَّهُ مَكَانَ غَيْظِهِ ذَلِكَ اصول کافى جلد3 صفحه: 170 روایة: 5 ............‌................................. ترجمه : امام صادق (ع) فرمود: هیچ بنده‏اى خشمى فرو نخورد، جز آنکه خداى عزوجل عزت او را در دنیا و آخرت بیفزاید، و همانا خداى عزوجل فرماید: (((و آنها که خشم خود فرو خورنند واز مردم بگذرند، و خدا نیکوکارانرا دوست داد، ))) و خدا او را بجاى فرور خوردن خشمش این پاداش دهد (یعنى او را دوست دارد).