همیشه وقتی یه اپیزود گیرا میبینم یا فیلم عالی انقدر روح رو تحت تاثیر قرار میده که ناخاسته زل میزنم به دیوار و یا قسمت بعدی پلی میشه یا تا آخر ساند ترک نمیفهمم کجام انگار از محیط اطراف برای لحظاتی کنده میشم
این حس وقتی بهم دست میده میفهمم چیزی که دیدم عالی بود الانم تو سیزن ۳ قسمت سوم بلک میرور این حالت گرفتم یه خلسه ی روحی و بیزاری از انسان ها و اینکه هیچ موجودی رو زمین نمیتونه انقدر پلید بشه یا ذهن پیچیده ای داشته باشه
این سریال رو شما میتونید بدون ترتیب ببینید سیر داستانی نداره هر قسمت یه پدیده رو مورد برسی قرار میده تا حالا چند قسمتش واقعا عالی بود و توجهمو گرفته بود نوع نگاهش به تکنولوژی (نگاه منتقدانه و منفیش ) عالی بوده برام تا حالا ولی این قسمت بنظرم بی نظیر بود آهنگ ردیو هد آخرشم پانچ لاین کار بود
اگه چالش نهنگ آبی رو یادتون باشه اونم منو خیلی افسرده کرد و تحت تاثیر قرار داد . این معصومیت بعضی نوجوون ها و بی پرواییشون لیدر میخواد یه انسان پاک میخواد که جهتای قشنگ بهشون بده مسیر های معنی دار معرفی کنه نه باعث سو استفاده ی کسی بشه . اگه یه تینیجری ایم متن رو میخونه پیام من براتون اینه که شما واقعا تو بهترین لحظات زندگیتون هستید میخوایید الان قبول کنید یا نکنید . هیچ وقت تو زندگیتون باج ندید به کسی و نزارید بی پروایی جسم و روحتون رو کسی بچشم یه فرصت ببینه
این قسمتشم با چالش نهنگ آبی تا حدودی شاید ۱۰-۲۰ درصد مرتبط بود شایدم تو نظر من اینطوره
پر حرفی کردم این اپیزود رو تو برنامتون بزاریدو ببینید
