چقدر بی رحم شدیم ماها چقدرنامرد شدیم تا تیم یکی میبازه و اعصابش خرده هممون بسیج میشیم با کنایه ها و ریختن عقده هامون نابودش کنیم چقدر خوشبختن حیوونها که این عادات بدو ندارن چقدر خوشبختن حیوونا که همنوع خودشونو به بهانه مختلف نابود نمیکنن وقتی تو یه جمع هستیم تز روشنفکری میگیریم و از نوع دوستی حرف میزنیم از کمک به یکدیگر و از اینکه انسانها حق دارند خیالی اسوده داشته باند اما وقتش که میرسه به بی رحمانه ترین شکل ممکن خلاف حرفامونو در رفتارمون نشون میدیم ایا ما واقعا لایق به زبان اوردن حرفهای زیبا هستیم
امروز تیمم باخت اعصابم خرد بود به نوعی نابود بودم شاکی از طراحان این نمایش تصنعی دلسوزی برای تیم و در عمل کمر به نابودی بستنش گفتم یه سر به طرفداری بزنم ببینم دوستان تراکتوری دیگر در چه حال و هوایی هستن اما تا پیجو باز کردم دیدم باز یه عده ای که متاسفانه همیشه و هر دقیقه از روز هم حاضر هستن باز نیش میزنند و زخم زبانهای همیشگی شان شروع شده انگار لحظه به احظه انتظار میکشیدن برای عقده گشایی نمیدونم چی بگم بعضیا تو اونقدر تو این کار مسمم هستند که ادم فکر میکنه حقوق میگیرن که سوهان روح ادم باشن .
و بالاخره خدا حافظ طرفداری که هر وقت اومدم اینجا جز پریدن به هم و بی احترامی چیزی ندیدم جز عده ای اندک که فقط برای دنبال کردن اخبار میان بقیه فقط میان عقده ها شونو خالی کنن
با ارزوی موفقیت دوستان با ادبی که در این سایت حضور داشتن
