دوستان ما همه یه خانواده ایم . قطعا شخص من به هیچ عنوان خواهان برکناری برانکو نیستیم ولی تو کت من یکی نمیره ربیع خواه با این کیفیت فیکسه و احمد با اون کیفیت نیمکت و ماهینی با این کیفیت فیکسه و یا احمدزاده . صحبت من بعنوان فردی که فوتبال زیبا و هجومی رو به هر چیزی ترجیح میدم اینه که چرا اون تیم رویایی و خارق العاده ی دوسال پیش به این روز افتاده ؟ جواب خیلیا به این سوال که بنظر من کاملا یه توجیه بچه گانست اینه که مهم اینه که قهرمان شدیم . اوکی قهرمان شدیم اما تو چه شرایطی ؟ تو شرایطی که امسال هیچ کس تو قد و قواره ی رقابت برای قهرمانی نبود سال بعد استقلال اذیت میکنه ذوب اذیت میکنه ممکنه سپاهان اذیت کنه . مشکل من اینه که حال رو چسبیدیم و آینده رو ول کردیم . قطعا با این وضع بازی نمیشه مثل امسال با خیال راحت قهرمان شد . همه ی ما هم این موضوع رو قبول داریم که برانکو در کنار تمام خصایل خوبش شدیدا یک دنده و لجبازه و در کنار اینها شدیدا به وجود یک دستیار خوب در کنار خودش نیازمنده . نکته ی بعدی در مورد احمدزادس . گفته میشه که تنها بازیکنی که زیر پرس میتونه مفید عمل کنه احمدزادس . دو تا سوال دارم . سوال اول : آیا برای در اومدن از پرس نمیشه به کار تیمی متکی شد ؟ سوال دوم : توی نود دقیقه بازی چند دقیقه زیر پرسیم ؟ وقتی تیم تحت فشار قرار میگیره بایستی سعی بشه ازین تراکم بازیکن برای کار های ترکیبی استفاده کرد نه حرکت در عرض و لایی انداختن . بازیکنی مثل بشار رسن و مسلمان کاملا مناسب این امر هستن . مورد بعدی ماهینی . ببینید ما برای بازی دادن به یک بازیکن به سوابق پنج سال پیشش نگاه نمیکنیم بلکه به عملکردش در تمرینات و انگیزش توجه میکنیم . این که ماهینی قبل ملوان تیم ملی بوده ذره ای اهمیت نداره مهم عملکردش در تورنمنت هایی است که الان داریم توش رقابت میکنیم که به عقیده ی اکثریت ما هوادارا شدیدا ضعیف هست . در نهایت آرزوی قلبی همه ی ما هوادارا موفقیت تیممونه و اگر انتقادی هست از سر دلسوزیه . به امید موفقیت پرسپولیس .
