بعد از عملکرد درخشان در فصل 69-1968 و بدست آوردن دو گانه ی داخلی با هدایت برانکو زبک یوگسلاو، باشگاه بایرن برای اولین بار جواز حضور در جام باشگاه های اروپا را کسب کرد. بعد از کذشت 14 فصل از رقابت های اروپایی باشگاه های آلمانی کماکان در این رقابت ها ناکام بودند و فقط یک بار آن هم فصل 60-1959 آینتراخت فرانکفورت موفق شد به فینال برسد که با نتیجه ی سنگین 3-7 به رئال مادرید باخت، به همین دلیل بایرن مونیخ با انگیزه های زیادی پا به این رقابت ها گذاشت و فصل 70-1969 شروعی بود بر 33 فصل حضور دیگر در این رقابت ها (که در پنج لیگ معتبر اروپا پس از رئال مادرید بیشترین حضور محسوب می شود).
32 تیم قهرمان کشور های اروپایی به همراه قهرمان فصل پیش، آث میلان در تورنومنت حضور داشتند و معمولا تیم های قدرتمند در مرحله ی اول با تیم های آسانتر روبرو می شدند و بسیار راحت به مرحله بعد صعود می کردند، اما بایرن با قرعه ای سخت روبرو شد. باواریایی ها باید به مصاف قهرمان فرانسه، سن اتین می رفتند و بازی رفت را هم در استادیوم گرونوالدر میزبان بودند. باواریایی شروعی خوب داشتند و روز 17 سپتامبر 1969 در برابر تماشاگران خودی با دو گل از دیتر برنینگر و فرانتس روث به پیروزی رسیدند. اما در فرانسه اوضاع به همین خوبی پیش نرفت. سن اتین بازی برگشت را 1 اکتبر 1969 با دو گل از رولی و کیتا 3 بر صفر بازی را برد و مجموعا با نتیجه 3-2 به مرحله بعد صعود کرد و بایرن مونیخ، نماینده ی آلمان مانند سایر تیم های آلمانی در سال های قبل دست خالی تورنومنت را ترک کرد.
