وقتی می روی انگار مرا به دم اسب خیالت بسته ای و کشان کشان، روی سنگ فرش های کوچه مان کشیده می شوم! گوشه خلوت دل نشسته و روی دیوار آن می نویسم: اگر از راهی که رفت دیگر برنگردد چه کنم؟! دیوار غرورم بلندتر از صدای تمنای دلم بود...