طرفداری - رونالدو در سال 1997 با شکستن رکورد نقل و انتقالات آن زمان فوتبال جهان، به اینتر پیوست و در طی 5 سال حضورش با پیراهن نراتزوری، در 99 بازی، 59 گل به ثمر رساند. هر چند که او به دلیل مصدومیت های شدید، تقریبا دو فصل از میادین دور بود. به گزارش فوتبال ایتالیا، وی در تالار مشاهیر اینتر گفت:
من در حال مذاکره با بارسلونا برای تمدید قرارداد بودم. تصمیم گرفتم آنجا نمانم زیرا دیگر به مدیران بلوگرانا اعتماد نداشتم. بعد اینتر به من پیشنهاد داد. یک چالش باورنکردنی بود. در آن زمان فوتبال ایتالیا بهترین و دشوارترین لیگ جهان بود. فکر می کنم این بهترین تصمیم ممکن بود.
اولین بازی ام در اینتر؟ خیلی هیجان زده و مضطرب بودم. زیبا بود؛ سن سیرو پر بود و واقعا لحظه ای احساسی برای من بود. نه تنها در اولین بازی ام بلکه در تمام دوران حضورم در اینتر چنین حسی داشتم. بین من اینتر یک داستان عاشقانه بزرگ وجود دارد. اینجا بود که ایتالیایی ها به من لقب ال فنومنو (پدیده) دادند و از آن زمان تاکنون مرا به همین نام صدا می کنند. من تا ابد از اینتر سپاسگزار خواهم بود.
می خواهم از تمام اینتریستاها که زمانی که گریه کردم، گریه کردند و زمانی که جشن گرفتم، شادی کردند، تشکر کنم.
یکی از بهترین گل های رونالدو در جام یوفا در فصل 1997-1998 به اسپارتاک مسکو بود:
خیلی سرد بود، فکر می کنم دما منفی 18 درجه سانتیگراد بود. زمانی که به زمین رفتم، همه چیز با برف پوشیده شده بود و بازی 2 ساعت به تاخیر افتاد تا برف ها پارو شوند. مانند بازی های بزرگ، هواداران تیم حریف جو خصمانه ای داشتند و مرا خیلی تحت تاثیر قرار دادند. به آن نتیجه نیاز داشتیم و من یک گل فوق العاده زدم اما همه اعضای تیم خیلی خوب بازی کردند.