طرفداری - فن تروس، اولین مربی کوین دی بروین داستان جالبی درباره شخصیت این ستاره و تنفری که از شکست دارد، می‌گوید.

دی بروین که هم اکنون 26 ساله است و بی تردید از بهترین‌های دنیا به شمار می‌رود، فوتبالش را در بلژیک و خنت شروع کرد و پس از طی کردن پله‌های ترقی راهی چلسی و وولفسبورگ شد و نهایتا هم با انتقالی پر سر و صدا راهی منچسترسیتی شد و حالا نشان می دهد که ارزش پولی که برایش پرداخت شده را دارد. او یکی از جدی‌ترین کاندیداهای کسب عنوان بهترین بازیکن فصل لیگ برتر است و توانسته در 46 بازی، آمار 11 گل و 20 پاس گل را به ثبت برساند. به گزارش دیلی میل، فن تروس می‌گوید:

وقتی کوچک بود، بعضی از ما به کوین به خاطر شخصیتی که داشت، تردیدهایی داشتیم. وقتی می‌باخت به شدت عصبانی می‌شد. یک بار وقتی به همراه خنت تورنمنتی در هلند را باخت، درست وسط زمین نشست و حاضر به ترک زمین نمی‌شد. همانجا نشسته بود و تکان نمی‌خورد. خیلی هم عصبانی بود. مسئولین برگزاری تورنمنت می‌خواستند بازی ما را تمام کنند و بازی بعدی برگزار شود چون کوین حدود 20 دقیقه همانجا نشسته بود! نهایتا هم پدرش را آوردند تا کوین را از زمین خارج کند.

به یاد دارم که یک بار در تیم‌های پایه خنت تصمیم گرفتیم بازیکنان را یک بار به دوچرخه سواری کوهستان ببریم. کوین آن زمان 17 سال داشت و در خاطرم هست که پیش من آمد و با عصبانیت گفت: هی! این دیگر چه مسخره بازاری است؟ دوچرخه سواری هیچ ربطی به فوتبال ندارد. هیچ وقت فراموش نمی‌کنم که با چه اصراری سعی در راضی کردن کوین داشتیم و مدام به او می‌گفتیم: بیخیال کوین. این فقط برای بحث شخصیت سازی است. کوتاه بیا. دست آخر پذیرفت که بیاید اما اصلا خوشحال نبود. این، کوین دی بروین است.

کوین همه چیز را خیلی سریع تر از دیگر هم تیمی‌هایش می‌دید و بازی کردن با او برای بازیکنان آسان نبود. کوین همیشه گلایه می‌کرد چون بقیه بازیکنان در سطح او نبودند. حالا در سیتی بهترین‌ها را در کنارش دارد و پیشرفت خواهد کرد. شاید این را نگوید و البته کار خوبی می‌کند که نمی‌گوید اما به نظرم او می‌خواهد بهترین بازیکن دنیا باشد. همه از کریستیانو و مسی صحبت می‌کنند و طبیعی هم هست چون آمار خودش گویاست اما کوین می خواهد به آنها نزدیک شود و پیشرفت کند. مسی و رونالدو طی سالیان آتی کم کم افت می‌کنند و کوین به پیشرفتش و صعود به جمع بهترین‌ها ادامه خواهد داد. او زیاد در این باره حرف نمی‌زند چون بچه ساکتی است. او حرف‌های احمقانه نمی‌زند و به جایش به سختی تلاش می‌کند و می داند چه می‌خواهد.