خبر اینگونه آغاز شد: "بحران در اردوی بارسلونا، سرمربی این تیم با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کند." کم کم حضور تیتو کمرنگ شد و در بسیاری بازی ها دستیارش، رورا، روی نیمکت می نشست. بحران بارسا آغاز شده بود. حذف از کوپا دل ری توسط رقیب دیرینه اش رئال، حذف از چمپیونزلیگ با نتیجه ای اسف بار شوک دیگری برای هواداران این تیم بود. ویلانووا در آخر فصل برای ادامه دوران درمانش از سرمربیگری بارسلونا کناره گیری کرد و...
بیشتر از 24ساعت از مرگ تیتو ویلانووا گذشته و دنیای فوتبال از مدیر و مربی و بازیکن و حتی هواداران را به واکنش واداشته است. همه کسانی که فوتبال را می شناسند تیتو را خوب به یاد دارند. مرد 100امتیازی لالیگا که با وجود بیماری اش با رکوردی جدید بارسا را در لالیگا قهرمان کرد. خیلی ها معتقدند اگر آن روزها بیماری اش نبود قطعا نتایج بهتری برای بارسا رقم می زد.
این روزها انسان های زیادی در گوشه وکنار دنیا از مرگ این مرد 45ساله ابراز ناراحتی کردند. عکس های پروفایل وکاور زیادی به عکس تیتو تغییر کرد. پیام های تسلیت زیادی برای خانواده اش، دوستانش و حتی طرفدارانش فرستاده شد. پرچم های نیوکمپ را به حالت نیمه افراشته درآوردند. ابتدای خیلی از بازی ها با سکوت یک دقیقه ای آغاز شد. اما معلوم نیست این اتفاقات چند روز دوام می آورد. معلوم نیست فصل بعد لالیگا کسی به یاد تیتو باشد یا نه. بخواهیم یا نخواهیم تیتو رفته است و تمام آدم هایی که از ته قلب برای از دنیا رفتنش تاسف خورده اند، هر چقدر هم که دوستش داشته باشند زندگی بدون تیتو را می پذیرند وادامه می دهند.
رفتن تیتو غمی بزرگ بر دل هوادارانش است اما بزرگتر از آن وحشتی ست که از ادامه فوتبال بدون او دارند. اینکه فوتبال بدون او هم مسیر خودش را پیش می گیرد ومی رود.