این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.
در سرزمین ایران،
مردی می زیست که او را «صیاد» می نامیدند،
نام و نشانی که شایسته فردی بود که با خوبی ها
و کمالاتش، دل ها را صید می کرد.
صیاد، ساده و صمیمی،
ولی الگوی عزت و جوان مردی بود.
هنوز او را به خوبی نشناخته و جایگاه
بلندش را درک نکرده بودیم که باخبر شدیم
منافق درمانده ای خود را در لباس رفتگر شهرداری
پنهان می کند و صبح 21 فروردین،
در کمین صیاد می نشیند تا هنگام خروج
امیر دل ها از خانه، خون همیشه جوشان او
را مقابل چشم فرزندش بر زمین بریزد.
?
21 فروردین سالروز شهادت سپهبد شهید علی صیاد شیرازی گرامی باد