در سرزمین ایران، مردی می زیست که او را «صیاد» می نامیدند، نام و نشانی که شایسته فردی بود که با خوبی ها و کمالاتش، دل ها را صید می کرد. صیاد، ساده و صمیمی، ولی الگوی عزت و جوان مردی بود. هنوز او را به خوبی نشناخته و جایگاه بلندش را درک نکرده بودیم که باخبر شدیم منافق درمانده ای خود را در لباس رفتگر شهرداری پنهان می کند و صبح 21 فروردین، در کمین صیاد می نشیند تا هنگام خروج امیر دل ها از خانه، خون همیشه جوشان او را مقابل چشم فرزندش بر زمین بریزد. ? 21 فروردین سالروز شهادت سپهبد شهید علی صیاد شیرازی گرامی باد