امشب مسلما تلخ ترین شب فوتبالی خیلی از بارسایی هاست..باختهای بدتری هم بوده ولی برای من یکی که تقریبا ۱۴ ساله طرفدار بارسا هستم مفتضحانه ترین حذف و باخت بارسا بوده... با رم و کاپیتان توتی و مونتلا و اون تیم دوست داشتنی رم عاشق فوتبال شدم و احساس عجیب و غریب امشبم به همین خاطره! کتمان نمیکنم دوست داشتم بارسا بیاد بالا که اونم دلیل داشت و اونم این بود که فکر می کردم تو نیمه نهایی رم مثل بارسا یارای قدرت نمایی جلوی بایرن و لیورپول و رئال رو نداره ولی الان می بینم شاید خیریتی بود این باخت بارسا تا تو نیمه نهایی بیشتر از این تحقیر نشیم! تو شوک عجیبی هستم و هنوز نتونستم نتیجه رو هضم کنم...رم در عین شایستگی صعود کرد و من موندم و هزاران سوال بی جواب ... آیا این بارسا بود یا تیمی در حد و اندازه های ختافه و لگانس؟؟ اقای والورده سرت قبل بازی جایی خورده بود؟ یکی نبود یه سیلی تو گوشت بزنه و حداقل بعد از گل دوم بیدارت کنه؟ می دونی چه افتضاحی به بار آوردی؟ می دونی روی اونای امری رو تو کامبک خوردن سفید کردی؟ میخواستی دفاع کنی ۹۰ دقیقه؟ اشکالی نداشت ولی با اینیستا و سرخی روبرتو میخواستی جلوی هافبکهای چقری مثل ناینگولان و استروتمن و دروسی وایسی؟ رمرد ناحسابی دقیقه ۸۵ تازه فهمیدی چه بلایی سرت اومده؟ تو بازی رفت توی نیوکمپ علیرغم برد ۴ بر ۱ خطرات پرشمار رم رو ندیدی؟ اصلا بگو بینم اون مرد کرفس نما تو بودی رو نیمکت یا بدلت بود که اینقد آماتور کوچ کردی؟ تبریک میگم به دوستای رمی گلم و امیدوارم قهرمان بشید یا بهتر بگم قهرمان بشیم! و در آخر باید بگم که فوتبال دوباره امشب نشون داد چرا زندگی و جنون میلیون ها انسان روی کره زمینه! و البته بازم فوتبال روی بیرحمش رو نشون همه مون داد...نه بخاطر صعود رم که در عین شایستگی بود؛ بلکه بخاطر اینکه توتی رو بجای لباس زرشکی و تو مستطیل سبز، تو کت و شلوار مشکی و روی صندلیهای سرد نشونمون داد....چی میشد اگه پایان یه عمر وفاداری، ارزشمندترین کاپ باشگاهی در سراسر جهان می بود؟!!
