دیشب رم باعث شد دوباره هیجان فوتبال و غیرقابل پیش بینی بودن اون یادمون بیاد. هیجانی که شاید تا ده سال قبل تو هر بازی لیگ قهرمانان اروپا وجود داشت اما الان وجود نداره. بعد از ضعیف شدن فوتبال ایتالیا، بارسا و رئال همه چی رو تصاحب کردن. تیمهای ایتالیایی اگر قوی باشن، هرکاری رو میتونن انجام بدن و اگه فوتبال ایتالیا قوی باشه فوتبال اروپا جذابیتش دو برابر میشه و دیگه شاهد سیطره ی مطلق رئال و بارسا نخواهیم بود. چقدر خوبه بازیکنی مثل ده روسی هنوز وجود داره. نماد تعصب و وفاداری. جانشین به حق توتی. یک هافبک فوق العاده که قبلا تو فوتبال دنیا از این هافبکها زیاد بود. اما الان شاید به تعداد انگشتان دو تا دست هم نباشه. بازیکنایی که از هیچکس نمیترسیدن و شکست رو قبول نمی کردن. زنده باد رم