از صبح تا حالا چن تا مطلب و يك شعرنما درباره حوادث بازي ديشب خوندم از بچه ها كه به صورت عجيبي هيچكدوم دليل اصلي اين قضيه رو نمي نويسن: «دست كم گرفتن»
بارسلونا رم رو دست كم گرفت و شايد بيشتر از ٦٠ درصد از صعود رم مرهون همين نمته ساده ست. ضعيف بودن مسي يا بازي شلخته بارسا و همه و همه معلول اين ذهنيت كثيف و دست كم گرفتن بود. بارسلونا جلوي رم غافلگير شد. در واقع پيروزي ديشب رم مقابل بارسلونا يه چيزي بود تو مايه هاي حملات گروه دامول به ارتش بويو و هان! كمتر بودن و برتري با حريف بود ولي كمين كردن و غافلگيري فاكتوري بود كه برتري رو براي گروه سردار سرلشكر جومونگ به همراه مياورد.
قطعا و به تحقيق، غافلگيري به تنهايي كافي نيس. در صورتي كه مهارت، برنامه، تمركز و موارد اينچنيني در كار نباشه عافلگير كردن هم فايده نداره و قطعا همه اونهايي كه دوستان گفتن مهم و حياتي بودن ولي تا وقتي غافلگيري وجود نداشت اين اتفاق رخ نمي داد. تكرار مي كنم، بارسلونا رم رو دست كم گرفت و غافلگير شد و مهمتيرن علت حذفش هم همين بود.
در ضمن چقدر دوستان بد سليقه هستن، اومدن به بهتريناي ميدان اشاره كردن و به ژكو اشاره نكردن. مهمترين بازيكن بازي ديشب با فاصله فضايي ادين ژكو بود. گل حرفه اي، پنالتي گرفتن حرفه اي، برتري هاي متعدد در نبردهاي هوايي كه مالكيت توپ رو به رم مي داد، ديد گسترده و عدم از دست دادن توپ به صورت تخمي تخمي و غيره. دروسي، مانولاس، ناينگولان و كولارف هم قطعا محشر بودن، حتي ژوان ژسوسي كه مسي رو بسته بندي كرده بود تو جيبش گذاشته بود هم خارق العاده بود ولي هيچكس در حد ژكو نبود.