فارغ از نتیجه دیروز و درست و غلط تصمیمات داوری مسئله ای که در بازی چون سوهان روح هر طرفداری چه رئالی و یوونتوسی چه باقی تیم ها را می آزرد ، گزارشگر بازی بود ، خیلی از قدیمی تر های سایت و فوتبال وقتید اسم جواد خیابانی می آید یاد ملبورن و صعود ایران می افتند اما برای کسانی که هنوز مشتاقانه دقیقه به دقیقه ی بازی هارا نگاه می کنند اولین مسئله سوتی ها و بیانات گوهربار استاد خیابانی است ، این که فوتبالیست ها تا سنی می توانند به بازی بپردازند امری طبیعی است که همه به آن اذعان دارند ، زمان بازنشستگی برای فوتبالیست ها توسط نوع غذا و روش زندگی آن ها تعیین می شود ممکن است شما چون زلاتان یا رونالدو سال ها بتوانید در سطح اول فوتبال بازی کنید یا چون بسیاری از برزیلی ها چون روبینیو وقت بازی شما زود به آخر برسد برای یک گزارشگر سن بازنشستگی را آمادگی حنجره و توان و تمرکز ذهنی تعیین می کند برای گزارشگری فوتبال شما باید زیر و بم یک تیم را بدانید تا اطلاعاتی کامل و درست به مخاطب ارائه دهید از طرفی باید آنچنان مشتاق فوتبال باشید که زمان بازی با تمام تمرکزتان به بازی بپردازید تا صحنه ای از دستتان در نرود و اطلاعات را به موقع تحویل شنونده بدهید تا هر آن جا که این کار را بتوانید انجام دهید شما برای طرفدارن صدای تپش و هیجان یک بازی هستید فردی که به راحتی از یک بازی ملال آور می تواند بازی لذت بخشی بسازد .
سن و سال مهم نیست این شور فوتبالی شماست که شما را برای گزارشگری فردی آماده نگه می دارد برای مثال می توان به مارتین تایلر 72 ساله اشاره کرد گزارگری مشهور که تمام فعالان این حرفه به ستایش او پرداخته اند یا جان ماتسن 72 ساله یا حفیظ الدراجي که اگر بزرگ تر از آقای خیابانی نباشد کوچکتر از او نیست .
اما به واسطه ی مشغله های زیاد ذهنی گزارشگران ایرانی از نظر قریب به یقین قوتبال دوستان این کشور باید تجولی در گزارشگر های ایران ایجاد شود.
دیروز آقای خیابانی به نحوی گزارش کرد که جذابیت بازی را حداقل از من یکی گرفته بود آنجاییکه ایشان دیگر نمی تواند شماره 20 رئال که تا چندی پیش به علت شوت های مرگبارش سر تیتر رسانه ها بود را بشناسد یا زمانی که توپ به اوت رفته مصرانه تلاش دارد تا به داور بقبولاند که کرنر شده است کسی که آن قدر با بازیکن های دو تیم آشنا نیست که بتواند لااقل با کمک پست بازی شان آن هارا تشخیص دهد یا آن قدر وقت ندارد تا برود و نحوه تلفظ اصلی نام بازیکنان را یاد بگیرد یا اولین اصل گزارشگری فوتبال که بیان می کند بر سر صحنه های مخصوص داوران نظر قطعی اعلام نکنید را فراموش کرده است یا کسی که به حواشی درون زمین تاحاطه ندارد و به دنبال اختلاف سنی الگری و زیدان می گردد تا مطمئن شود یکی از دیگر با تجربه تر است خود باید متوجه شده باشد دیگر برای گزارشگری آماده نیست و شاید بهتر است به همان سیاست برسد و گزارشگری را برای کسانی که برای این کار له له می زنند نگاه دارد هنوز چندی از سوتی ایشان نمی گذرد که سر پخش ملی در استودیو با کسی دیگر حرف می زند دوست دارم بدانم اگر ایشان دوباره مصاحبه کند بازهم می گوید سوتی های من به یک صفحه نمی رسد یا خیر؟
البته با وجود این که این متن تمرکز اضلی اش را روی جواد خیابانی گذاشته است اما دلم نمی آید از پیمان یوسفی گل که در هر مسابقه از ایشان لغات جدید عربی می آموزم یا لغات دوران دبیرستان برایم مرور می شود بگذرم حتی دلم نمی آید از رضا جاودانی که نه در غالب گزارشگر بلکه در غالب نجری هم سوتی می دهد بگذرم و حتی دوست ندارم از آقای سیانکی و مزدک میرزایی که با حب و بغض خاصی هم گزارش می کنند بگذرم اما چکار کنم که نه حال بیشتر نوشتن دارند نه دوست دارم بیشتر از این چشم های شما دوستان عزیز را برای بیان بدیهیات خسته کنم.
اگر طولانی بود شرمنده
