چند روزی از بازی های نیمه نهایی گذشته... دیروز قرعه نیمه نهایی هم انجام شد و اصولا همه باید به فکر مرحله بعد و بازی بایرن باشیم.. ولی هنوز مطالبی تو سایت کار میشه که تعجب برانگیزه... خیلیا هنوز از شوک یک چهارم در نیومدن.. یکی از بهترین و به یاد ماندنی ترین هفته های سالیان اخیر لیگ قهرمانان... حذف گواردیولا و تیم منتخب جهانش... کامبک فوق العاده رویایی رم و بازی هیجان انگیز یووه رئال.. ولی از بین این همه اتفاق و هیجان و زیبایی فوتبال چی شد که همه زوم کردن رو پنالتی که قریب به اتفاق کارشناسا تصمیم داورو قابل قبول دونستن.؟؟چرا کسی از بازی سیتی لیور و داوری عجیب غریبش نمیگه؟؟ دلیلش حسادت وفقط حسادته.. بارساییایی که بعد شکست تحقیر امیز و خفت بارشون جلو رم تموم امیدشون شده بود یووه و با گل سوم یووه حتی درد سه تای رم از یادشون رفت.. بایرنیایی که رئال براشون کابوسی شده تو این سالا.. یووه ایایی که هنوز نتونستن داغ چارتای کاردیف و سه تای تورین و برگردون رونالدو رو هضم کنن.. وقتی با ضربه رونالدو رویای شکست رئال نقش براب شد دیگه نتونستن تحمل کنن.. فقط خودتونو بزارید جای اونا... از غارت دربیای و از دکل بری بالا ولی یهو دکل سقوط کنه و تورو با خودش بکشه پایین... ناخود اگاه چشارو میبندن و دهنشونو وا میکنن.. اونم برا تصمیم درست داور .. کسایی الان زبون دراوردن که تو فاجعه 2009 چلسی یا بازی پاریس صدایی ازشون درنیومد برا داوری های مضحک... یا برا بازی بایرن یووه ... یا همین یووه درباره گل ایسکو نظری ندارن... اینکه کی سیلی زد و کی خورد بماند.. بماند که یووه تو کاردیف 4 تایی شد.. بماند سه تای تورین.. بماند 4 تای مونیخ.. فقط بمونید و نگاه کنید و از هتریک قهرمانی رئال دق کنید.....
