بوفون، بازنده همیشگی

یاد حوادث پارسال قبل فینال کاردیف می‌افتم. همه اومده بودن واسه حمایت. یووه امسال قهرمانه. بوفون حقش رو امسال می‌گیره و از این حرفا. ولی بعد باخت تو فینال همون ادما اومدن و توهین کردن، با نیش و کنایه‌ها، همینقدر سخیف. امسال هم مجال دیگه‌ای بود.یه فرصت عالی واسه عقده گشایی. بعد از اخراج بوفون همه و همه اومدن تا شخصیت بوفون رو بکوبن. یووه با رئال بازی داشت، ولی کسانی که حمله می‌کردن اکثرا طرفدار تیمایی بودن که n ساله تو گرفتن سهمیه cl هم موندن. نمی‌دونم این از کجا نشات می‌گیره. از هوادارای عادی تا فن پیجای رسمی. همه مشغول عقده گشایی. خیلی برام جالب بود. فردی مثل بوفون چه پدرکشتگی‌ای می‌تونه باهاشون داشته باشه. یکی میگه آرزوی بوفون قهرمانی cl بود که بهش نرسید. آخه بنده خدا. کسی که آرزوش قهرمانی cl هست، تو اوج وقتی اون همه پیشنهاد رنگارنگ بهش می‌رسه، یکی رو قبول می‌کنه و میره واسه خودش cl ردیف می‌کنه. نه این که به عنوان قهرمان جهان بره سری بی! اون یکی میگه بوفون اخلاق رو باخت! یکی دیگه میگه بوفون هیچ وقت ادم درستی نبوده. بی خودی ازش اسطوره نسازید! این جنبش تازه اولشه. یکی که مشخصاً همه رو احمق فرض کرده با ادعای یوونتوسی بودن میاد و خیلی نرم و ملو سعی در تخریب شخصیت بوفون داره. میگه این اون بوفونی بود که ما می‌شناختیم؟ یا یه خبرنگاری که مشخصه چه کاره است میاد با استفاده از یک تکنیک نخ نما شده اول خودش رو به ظاهر دوست دار بوفون نشون میده و بعد بوفون رو می‌کوبه و میگه عذر خواهی بکن. میگن موقع ناکامی‌هاست که دوست و دشمن رو میشه شناخت. این که عنودان با چنین اشتیاق زایدالوصفی منتظر فرصتی برای عقده گشایی هستن و سعی در تخریب شخصیت بوفون دارن نشون دهنده خیلی چیزاست. با یه مثال عربی کلامم رو تموم می‌کنم. کاروان می‌گذرد و سگ‌ها واق واق می‌کنند. بوفون بزرگ، کار خودت رو انجام بده و به عقده گشایی‌های دشمنانت اهمیت نده.