این سرزمین لبریز انسان‌های به انزوا رسیده‌ای هستند که به تنهایی نمی توانند دردها و رنج های خودشان را درمان کنند من تنها هستم!!! کار زیادی هم از دستم ساخته نیست ولی باید بروم و با کلامی یا تکان دادن دستی هم که شده قدری از دردهاشان بکاهم! دردها بی‌شمارند... درک رنج‌های همدیگر دنیا را قشنگ می کند