اختصاصی طرفداری- باورکردنش سخت است که بدانیم آرسنال در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ تیمی را در اختیار داشت که یک فصل کامل را بدون شکست سپری کرد. تیمی رویایی که با سبک متفاوت و جذاب ونگر بزرگ در آن روزها نهایت حس فوتبال زیبا را به تماشاچی منتقل می کرد. آرسنال در این فصل توانست یکی از به یاد ماندتی ترین قهرمانی های تاریخ لیگ جزیره را به نام خود ثبت کند. تیمی که در ۳۸ هفته، ۲۶ بازی را برد و ۱۲ بازی را مساوی کرد و با ۹۰ امتیاز بالاتر از چلسی قاطعانه قهرمان لیگ شد. تیمی با ستاره های بزرگ و دوست داشتنی با دروازه بانی به نام ینس لمان؛ چهار مدافع به نام های اشلی کول، سول کمپل، حبیب کولو توره و لورن؛ سه هافبک به نام های پاتریک ویرا، رابرت پیرس و گیلبرتو سیلوا؛ و سه مهاجم به نام های فردی لیونبرگ، تیری هانری و دنیس برگ کمپ، هر تیمی را محو و از راه بر می داشت. بزرگترین نقش را تیری آنری کاپیتان سابق و یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ آرسنال در این تیم داشت که موفق شد در این فصل ۳۰ گل برای آرسنال به ثمر برساند.اما قضیه وقت جالب تر می شود که بدانیم آرسنال علاوه بر شکست ناپذیری در این فصل، به رکورد ۴۹ بازی بدون شکست هم دست یافت. آرسنال از هفتم ماه می ۲۰۰۳ که در خانه مقابل ساوتهمپتون ۶-۱ پیروز شد، تا اکتبر ۲۰۰۴، در لیگ برتر انگلیس هیچ شکستی نخورد تا رکورد ۴۹ بازی پیاپی بدون شکست را برای خود رقم بزند. آنها هنوز هم رکورددار بازی بدون باخت در لیگ جزیره هستند. آرسنال با پيروزي قاطعانه شش بر یک مقابل ساو‌تهمپتون در هفت مه 2003، در هايبوری استارت شکست ناپذیری در پریمیر لیگ را زد. این تیم هفت پیروزی پیاپی با نتیجه های پرگل را به دست آورد و در بازی هشتم در اولدترافورد در برابر منچستر یونایتد قرار گرفت. يک پنالتي دير هنگام برای منچستر می رفت که به رکورد آرسنال خيلی زود پايان دهد. ولی پنالتی رود فان‌نيستلروی تيرک دروازه را به لرزه درآورد و آرسنال با تساوی صفر بر صفراز شکست گريخت. در طول تمامی این 49 بازي اين خطرناک‌ترين لحظه برای شکسته شدن زود هنگام رکورد آرسنال بود. آرسنال تمامي حريفان را يک به يک کنار زد و در طول اين راه پيروزی های خاطره‌انگيزی از جمله بردقاطعانه  ۴ بر ۲ در مقابل لیورپول و  پیروزی در دربی لندن در بازی رفت و برگشت در مقابل چلسی را کسب کرد. در نهایت در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۴ آرسنال ۳-۱ استون ویلا را شکست داد و به رکورد ۴۹ بازی دست یافت، هفته بعد از آن، توپچی ها مقابل منچستریونایتد ۲-۰ شکست خوردند و نتوانستند به رکورد ۵۰ بازی بدون شکست برسند. آرسنال علاوه بر کسب نتیجه مطلوب، فوتبال بسیار زیبایی هم به نمایش می گذاشت. تیمی که تفکرات ونگر، در آن زمان در آرسنال بسیار کارساز بود و سد های بتنی خود سول کمپل و کولو توره در خط دفاع، نبوغ و خلاقیت پاتريک ويرا و رابرت پيرس در خط هافبک و تمام کنندگی بی نقص آنری و  دنيس بركمپ در پيشانی خط حمله، هر خط دفاعی و هر تیمی را به چالش می کشید.  سالها از آن دوران می گذرد، چیزی حدود ۱۴ سال و تنها نفری که از آن تیم رویایی باقی مانده، آرسن ونگر است. ونگری که هم نتوانست تیمی رویایی به مانند آن روزها بسازد و هم نتوانست دیگر قهرمان لیگ جزیره شود. در این ۱۴ سال تنها دلخوشی هواداران قدیمی آرسنال، مرور عکس های قهرمانی ودیدن نمایش های اسطوره های سابقشان در لباس آرسنال است و نسل جدیدی که قطعا باور نخواهد کرد که آرسنال چه تیم خارق العاده و ونگر چه سرمربی تاپی در آن دوران به شمار می رفت.