خبری که روی سایت باشگاه آرسنال قرار گرفت کوتاه بود و غم انگیز. آرسن ونگر پس از 22 حضور در آرسنال اعلام کرد
که فصل جاری آخرین فصل حضورش در آرسنال خواهد بود.
____________________________________________________________________________________________________
22 سال، 3 لیگ برتر، 7 اف ای کاپ، 7 کامیونیتی شیلد و بیش از 704 پیروزی را در 1228.
اما چیز هایی هم هستند که کارنامه آرسن ونگر را حسابی ارتقاع می دهند اما در یک خط و چند عدد خلاصه نمی شوند.
مگر می توان " پدر " را در آمار و ارقام خلاصه کرد؟
پدر، پدر است و یک عاشق دروغ گو. دروغ ش آنجاست که کسی متوجه عشق او نمی شود.
____________________________________________________________________________________________________
اما ذهن محاسبه گر آدمی باز هم عدد و آمار میخواهد. میخواهد بفهمد که آرسن ونگر لیاقت 22 سال حضور را
داشته است؟ چاره چیست وقتی ذهن محاسبه گر آدمی نمی تواند 22 سال عشق را درک کند؟ شاید کمی بتوان با
بازگو کردن آمار های جزئی تر آن را متقاعد کرد.
آرسن ونگر حال پشت سر پدری دیگر، از نوع اسکاتلندی محبوب نه از نوع فرانسوی عاشق، رکورددار بیشترین پیروزی
در تاریخ لیگ برتر است. و یکایک این 473 پیروزی با ارزش اند چرا که هرکدام سمبل یک هفته "حس خوب" برای میلیون ها توپچی است. همان هایی که حتی "ونگر اوت گو ترینشان " هم دلشان برای آرسن تنگ خواهد شد.
آرسن ونگر حال تنها مربی تاریخ جزیره است که توانسته جام موسوم به جام طلایی یا قهرمانی بدون شکست را به چنگ بیاورد. ارزش کار او زمانی مشخص می شود که بدانیم پپ گواردیولا با گران ترین خط دفاع تاریخ فوتبال و سرالکس فرگوسن با سه نسل فوق العاده نتوانستند به این مهم برسدند. فصل 2003-2004 شاید بهترین فصل آرسن ونگر در آرسنال باشد
اما کسی به یاد نمی آورد که آرسن ونگر بدون کوچک ترین اعتراضی تک تک ستاره هایش را داد به امید ساخت ورزشگاه و پیشرفت باشگاه و ساخت دوباره ستارگان را به جان خرید اما خم به ابرو نیاورد چرا که او " پدر " است، منتی نمی گذارد،
اساسا اگر منتی هم بگذارد ما بد منظور او را متوجه شده ایم.
و اما پدر 19 سال پیاپی تیم محبوبش را در بزرگ ترین آوردگاه اروپایی حاضر کرد اما در آخر خودش متهم به خراب کردن رکورد افسانه باشگاه شد. صبرکنید! اگر ونگری وجود نداشت هواداران آرسنال چه طور میخواستند به خراب شدن رکورد
فکر کنند وقتی رکوردی وجود نداشت؟
_________________________________________________________________________________________________________
با این حال ونگر می رود با این که او توانست " ونگراوت " ها را تحمل کند اما مث هر پدر دیگر که یک روز می شکند، او هم
شکست، اما نه از توهین به خودش، بلکه از ترس خالی شدن ورزشگاهی که روزی برای ساخته شدنش حاضر شد به جای کار
با امثال تیری هانری با بازیکنانی سطح پایین تر کار کند و غر هم نزد.
غری که شده کار دائم امثال مورینیو پپ و کونته.
بله آن ها پدر نیستند، پس غر می زنند.
_________________________________________________________________________________________________________
در نهایت تصور آرسنال بدون آرسن سخت است اما کم کم عادت خواهیم کرد همان طور که به منچستر بدون فرگوسن عادت کردیم.
اما همانطور که منچستر بدون فرگوسن انگار یک چیزی کم دارد آرسنال بدون ونگر هم ...
