بازی رفت رئال-بایرن: توپ دایم در جریان بود، سریع بود بازی، رئال موقع دفاع هم دو تا بازیکن اون جلو نگه میداشت (نه اینکه بگم اگه هر 10 نفر دفاع میکردن بد می بود)، رئال ضد حمله های اساسی میزد، شوتهای توی چارچوب تیم مدافع از شوتهای تیم مهاجم دست کمی نداشت (اگه بیشتر نبوده باشه؛ درست یادم نیست)، بازیکن ها همه در سطح خودشون بودن، و بازیکن های کوچکتر هم بزرگی خودشون رو نشون دادن. تو جنگ غولان غول ماندن خیلی سخته ولی این دوتیم، این دو مربی، و بازیکنانشون همه نشون دادن قد و اندازه شون رو. دو تا غول تو دروازه بودن و چهارتا غول به اونا حمله میکردن. اگر بایرن هم پا به توپ می شد نفست رو حبس میکردی؛ و اگر رئال ضد حمله میزد هم به همچنین. مدافعان بهتر از مهاجم ها بودن و مهاجم ها بهتر از مدافعان. همه چیز آماده بود که خدا رو شکر کنی در این دوره به دنیا اومدی تا بتونی یه همچین بازیی رو ببینی. رئال بازی رو برد اما اگر بایرن هم بازی رو می برد یا بازی مساوی میشد کسی تعجب نمیکرد، و هوادار تیم بازنده چه بایرن چه رئال از تیمش راضی بود و بهش افتخار میکرد. کاش امسب هم داستان بازی امشب همینطور باشه. امیدوارم اونقد بازی زیبا و شریف باشه که نه فقط من بیطرف (هرچند دوست دارم رئال بره فینال) بیام به هواداری برنده تبریک بگم بلکه هوادارای تیم مقابل هم بیان. در اونصورت هواداری ناکام هم احساس پیروزی میکنن. فوتبال تا اونجا فوتباله که جداییها رو تبدیل به اتحاد و رفاقت کنه و این جز با وفاداری به اصل فوتبال زیبا (حتی اگه ده نفره بازی کنی باز هم میتونی زیبا بازی کنی) ممکن نیست. در اینباره یه مثال بزنم و برم منتظر بازی بشم. زمانیکه (دههی60) تو آمریکا نژادپرستی رسمی و قانونی بود و سیاهپوست ها حق رأی نداشتن و تو اتوبوسها وقتی سفیدپوستی سرپا بود حق رو صندلی نشستن نداشتن، و ...، اما تو اروپا داشتن برا یه سیاهپوست هورا میکشیدن. تشویق یه سیاهپوست عجیب بود ولی مگه میشد اوزه بزو رو تشویق نکنی؟ اوزه بیو تونست فوتبال رو ابزار مقابله با نژادپرستی و افتراق کنه فقط چون به فوتبال زیب وفادار بود، شاید اگه بازیکن بدی می بود و زیبا فوتبال بازی نمیکرد توهین ها به سیاه ها بیش از پیش می شد.
با مدنظر داشتن هدف فوتبال زیبا و تأثیرگذاری اون، برای هر دو تیم آرزوی موفقیت میکنم و امیدوارم هواداری هر دو تیم بعد بازی به تیمشون افتخار کنن!
