هیچوقت به هیچ باشگاه اروپایی سمپاتی نداشتم. راستش چند بار تلاش کردم و حتی برای برای دیدن بازی هایشان به ورزشگاه های خانگی آنها رفتم اما نشد که نشد!. نمی دانم مشکل از من است یا آنها؟!. در دروان کودکی بازی های ناپولی را دنبال می کردم اما فقط به بهانه مارادونا. در دهه 70 هم مدتی بازی های رئال (فقط به خاطر ردوندو) و سمپدوریا را (فقط به خاطر مانچینی) دنبال کردم و با رفتن آنها ....
اما راستش 16 سال پیش به معنای واقعی طرفدار یک تیم شدم. یک تیم محترم و دوست داشتنی که از ابتدای فصل عزمش را جزم کرده بود بالاخره قهرمان آلمان شود. به مرور عاشق این تیم شدم. هدفشان، تلاششان، هوادارانشان، بازیکنان و بالاخره مربی سپیدمویشان من را جذب آنها کرد. و البته ستاره هایی مثل بالاک و زی روبرتو. اما برای من مهمترین ستاره تیم "کلاوس تاپ مولر" بود. مردی با موهای فرفری و سفید. همه چیز خوب پیش می رفت. حتی خیلی خوب. تیم تا اواخر فصل نه تنها مدعی قهرمانی بوندس لیگا که حتی فینالیست جام حذفی شد و در معجزه ای باور نکردنی با شکست دادن بارسا، لیون، آرسنال، یوونتوس، لیورپول و منچستریونایتد به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید. حالا یک سه گانه در پیش بود.
اما نمی دانم کدام طالع نحس به فاصله یکی دو هفته همه چیز را از بین برد. شاید تقصیر بالاک بود که چه در باشگاه و چه در تیم ملی همیشه نائب قهرمان می شد!. در بوندس لیگا با اینکه دورتموند را در بازی رو در رو با 4 گل شکست داده بود و رکوردهای بی نظیری به جا گذاشته بود اما تنها با یک امتیاز اختلاف قهرمانی را به بورسیا باخت. ناامید کننده بود ولی هنوز جام حذفی پیش رو بود. اما جام حذفی را هم به شالکه باختند. این بار 4 بر 2.
و تنها امید باقی مانده بزرگترین جام بود. لیگ قهرمانان اروپا. 4 روز بعد در 15 مه 2002 و در ورزشگاه همپدن پارک، گلاسگو به مصاف تیم پرستاره رئال رفت. زیدان، فیگو، رائول، کارلوس و هیه رو.
بایر با اینکه به نظر می رسید با توجه به از دست دادن دو جام کم روحیه باشد اما نمایش خوبی داشت. آنها نمی خواستند برای سومین بار در زمان کوتاه فقط ساقدوش قهرمان باشند. دقیقه 8 رائول گل زد اما در دقیقه 13 لوسیو جبران کرد. اما در لحظه های پایانی نیمه اول اعجوبه ای به نام زیدان یکی از حیرت آورترین گلهای تاریخ را زد، آن هم به تیم بدشانس بایر لورکوزن!.
و شد آنچه نباید می شد. سه نائب قهرمانی و بدون قهرمانی!. هنوز هم معتقدم آن تیم لیاقت دستکم یک قهرمانی را داشت.
