گاهی چه زود دیر می شود...

افرادی که به راحتی گریه می کنند, من براشون ارزش خاصی قائلم. عاطفی هستن. قلبشون نرمه. این چند وقت دو بار گریه ی اینیستا رو دیدم. دیشب توی فینال کوپا دل ری دوباره گریه کرد. راستش خودمم اشک توی چشمام جمع شد. وقتی یاد خاطرات قدیم میفتم, دلم میگیره. اولین شبی که بازی اینیستا به صورت هایلایت یادمه, بازی فینال 2006 جام باشگاه های اروپاست. بازی برای بارسا گره خورده بود. اینیستا اومد توی بازی و ریتم بازی رو عوض کرد. و نتیجه 2 بر 1 شد. بازی بسیار عالی اینیستا در پلی آف جام ملت های اروپا سال 2008 جلوی سوئد در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو . اسپانیا نیاز به برد داشت و عالی بازی کرد. 3 بر 0. بازی در فینال رم جلوی منچستر. 2009. حرکت عالی اینیستا که منجر به گل اول بارسلونا شد. یادمه گزارشگر انگلیسی گفت: iniesta quick in the face و ادامه ی ماجرا.. و.... . برای من اینیستا از همه برتره . حتی از ژاوی, مسی, پویول و... . اینیستا برای من نماد یه فوق ستاره ی بی ادعاست. هیچ وقت حرکت جوان مردانه اش رو یادم نمیره. بعد زدن گل قهرمانی درجام جهانی 2010, پیراهنش رو در آورد . نوشته بود: دنی خارکه در قلب ماست. کاش زمان به گذشته بر می گشت . به ده سال قبل . شروع درخشش آندرس. ولی حیف که گاهی چه زود دیر میشه. آندرس برای همیشه در قلبم می مونی. با چشمانی اشکبار برات نوشتم دوستت دارم ..