اختصاصی طرفداری- تیم نفت تهران با شکست در هفته بیست و نهم لیگ برتر به لیگ دسته اول سقوط کرد تا پرونده حضور یک تیم بازیکن ساز دیگر در لیگ برتر حداقل در فصل بعدی بسته شود.
تیم نفت تهران در هفته بیست و نهم لیگ برتر با قبول شکست 3 بر 0 مقابل پارس جنوبی جم به لیگ دسته اول سقوط کرد. اگرچه با النگ و دولنگ کردن سرمربیان در اوایل فصل و تحویل کنتراتی آن گاهی به علی کریمی و گاهی حمید درخشان و وضعیت مالکیتی تیم می شد چنین روزهای فاجعه باری را برای تیمی که روزی در آسیا آبرودار ایران بود می شد پیش بینی کرد.
در لیگ قهرمانان 2015 کمتر کسی باور می کرد که نفت تهران در گروهی که العین امارات، پاختاکور ازبکستان و الشباب عربستان در آن حضور داشتند به مرحله یک هشتم نهایی صعود کند. شاگردان منصوریان پا را از این هم فراتر گذاشته بودند. شکست الاهلی عربستان و حضور در یک چهارم نهایی! در نهایت به الاهلی امارات باختند که تا فینال رقابت ها پیش رفت. حال آن ها در لیگ برتر هم خوب بود و اگر آن وقایع عجیب دیدار با تراکتورسازی و در نهایت قهرمانی سپاهان رخ نمی داد شاید آن ها برای حداقل یک بار جام قهرمانی لیگ را در دستان خود می دیدند.
در فصل بعد با تمام مشکلات مالی و تعطیل کردن تمرین ها، طلایی پوشان تهران پنجم شدند. پنجمی با اتفاق ویژه! کشیدن ترمز موفقیت پرسپولیس و شکست این تیم آن هم در ورزشگاه آزادی. بردی که برای منصوریان تبدیل به یک لیبل شد تا فصل بعد از آن را در استقلال سپری کند. علیرضا بیرانوند و وحید امیری به پرسپولیس رفتند و مجتبی حق دوست نیز استقلالی شد.
تنها پیامد واگذاری به چندین شرکت مختلف، آنارشی در مدیریت تیمی بود. واقعیت این بود که دولتی ها راضی به واگذاری باشگاه به این شرکت ها نمی شدند و اساساً شکل واگذاری هم جای سوال داشت. از بهنام پیشرو آغاز شد و نفت طلاییه آخرین برگ از این دفتر واگذاری های غیرواقعی بود. حمیدرضا جهانیان که در همان روزهای آغازین مدیریت نامتوازن خود را نشان داد. انتخاب علی کریمی به عنوان سرمربی تیم نفت طلاییه که اگرچه برای هوادرانش خوش آیند بود اما دوامی نداشت و قبل از این که حتی فصل شروع شود حمید درخشان جایگزین او شد. واقعه خنده دار بعدی رای گیری از بازیکنان در یک جلسه خصوصی و انتخاب دوباره علی کریمی بود. داستان تا همینجا هم مضحک به نظر می آمد اما تمامی نداشت. دوباره حمید درخشان برگشت تا داستان هالیوودی نفت تهران وارد فازهای تازه تری شود.
یقه گیری ها و ادعای مالکیت همچنان ادامه داشت. آخرش هم مشخص نشد نفت برای جهانیان بود، رضا گل محمدی یا وزارت نفت! آرامش مقطعی با برکناری درخشان و هومن افاضلی به تیم بازگشت اما نتیجه گیری های خوب افاضلی هم دوامی نداشت تا نفت این بار با برند «تهران» در معرض سقوط قرار گیرد. تیر خلاص پارس جنوبی و مهدی تارتار، پایانی تلخ اما قابل پیش بینی بود. حالا فقط باید امیدوار بود که سرنوشت راه آهن تهران و صبای قم در انتظار نفتی ها نباشد.