به نقل از کاربر سایت اتزوری: Giuseppe giannini
این روزها چقدر خبر های شوکه آور میشنویم!
خداحافظی با کاپیتان زانتی ، اینتر بدون خاویر زانتی، اصلا معنی نمیده. بعد از حدود ۲ دهه زندگی با اون خداحافظی سخته، مردی که وقتی توپ زیر پاش بود، با سری بالا و با غرور به همراه بازوبند ، جادو می کرد ، بعد از حدود یک دهه با نراتزوری تنها افتخارش، قهرمانی جام یوفا ۹۸ بود، همون فینالی که زانتی با شوتی سرکش ، طاق دروازه لاتزیو و لوکا مارکجیانی رو هدف گرفت ، گلی که بعدها خودش به عنوان مهمترین گل دوران فوتبالیش نام برد
سال ۲۰۰۶ هنگامی که جیاچینتو فاکتی فقید،در بیمارستان لحضات آخر عمرش رو سپری می کرد، زانتی قول داد که ۲۴ ساعت بعد با جام به بیمارستان برمیگرده، روز بعد در یک بازی دراماتیک هنگامی که رمی ها تا دقیقه ۴۴ ۳-۰ از اینتر جلو بودند، ویرا دو بار و کرسپو یک بار برای اینتر گلزنی کردند، تا دیدار به تساوی کشیده بشه و فیگو در وقت های اضافه نیمه دوم ، از روی ضربه ایستگاهی گل چهارم رو به رم زد، تا اینتر در میان نا باوری بازی ۳-۰ باخته را به ۳-۴ تبدیل کنه… همون روز زانتی با جام به دیدار فاکتی رفت و لبخند اون رو ربود…!
بی شک همه ی این اتفاقات و افسانه ها در ذهن هواداران اینتر خواهد بود، زانتی مثل یک گوهر بود، از گوهرهایی که خیلی کم تکرار میشوند.
به نقل از کاربر سایت اتزوری: Mario
خوب یادم میاد بعد از خداحافظی مالدینی کبیر از فوتبال در آخرین دربی هوادارای اینتر توی ورزشگاه بنر اورده بودند :
“برای ۲۰ سال برای ما رقیب و دشمن بودی،اما در زندگی همیشه به تو وفادار بودیم”
الان هم فقط میتونم بگم :
“برای ۲۰ سال برامون دشمن بودی ال کاپیتانو اما خارج از زمین همیشه به احترامت کلاه از سر برداشتیم”
فورزا ایتالیا و اسطوره های تمام نشدنیش..
C4 NerAzzurri: خوندم و برام جالب بود و به اشتراک گذاشتم
