نتیجه ی بازی خبر از متن بازی نمیداد:3بر1. وقتی این نتیجه رو میشنوی و بازی رو ندیدی تصورت اینه که یکی دایم حمله میکرده اون یکی هم فقط دفاع؛ و تصادفاً تونسته تیم مدافع یه گل هم بزنه. اما این بازی اصلاً اینطور نبود و تیم چلسی پایاپای مادریدی ها دوید و حتی 30 ثانیه مانده به پایان بازی یعنی وقتی کار چلسی ساخته بود آزار سریع توپ رو برداشت که بره کرنر بزنه؛ این یعنی جدیت تو کار. اشتباه بزرگ در این بازی رو شاید مورینیو انجام داد. مورینیو بعد باری با سن ژرمن گفت به بچه هام گفتم بعد دقیقه ی 70 هجومی بازی کنید یا میبریم یا میبازیم، ولی اوضاع بع این منوال نخواهد ماند. الان هم بوضوح چنین ایده ای داشت، اما کمی زود دست به تعویض زد، یعنی بجای اینکه مثلاً اتوئو رو دقیقه 65 اینا به بازی بیاره، اونو دقیقه ی 53 آورد تو زمین (باتوجه به اینکه چلسی فقط یه گل میخواست و زمان زیاد بود و با تک مهاجم هم خوب بازی میکرد و اصلاً تو چلسی بیش از مهاجم نوک بازیکنای پشتی مثل آزار یا ویلیان تو گلزنی مهمند). تا پیش از این تعویض چلسی منسجم بود وشانس گلزنی داشت ولی با این تعویض مورینیو تیم خودش رو 10 نفره کرد. تیم توان گلزنیش کم شد، با اینکه مهاجمی اضافه و مدافعی کم شد. و کمی بعد فاجعه ی پنالتی رخ داد. هرچه مهاجمها بیشتر شد توان گلزنی کمتر شد، انسجام تیمی از دست رفت، مالکیت اتلتیکو بیشتر شد، ویلیان و آزار تنهاتر شدن، و ... . اما چرا اینطور شد؟ خب یک دلیل واضحش اینه که چلسی مهاجمهای بدی داره. اما دلیل دیگه ای هم بنظر من داره. چلسی مورینیو اونقد دفاعی بازی کرده که دیگه تو مواقع حساس توانی برای حمله ی موثر نداره (تو برگشت سن ژرمن هم گل دمبابا کاملاً تصادفی بود). حتی بنظر میرسه توی تمرینات هم تمرین هجومی تو اولویت چندم باشه چون اگه اینطور نباشه دلیلی نداره هرچه تیمت هجومیتر میشه بی خطرتر بشه. بنظر میرسه مورینیو حمله رو تا حد زیادی بعهده ی نبوغ ویلیان و اسکار و آزار گذاشته و بیشتر متمرکز بر ایده های دفاعی است. مورینیو بوضوح بعد دریافت گل تساوی با شروع نیمه ی دوم باصطلاح خودمون هول شده بود، نمیدونست باید چیکار کنه، برا همین فقط مهاجم میبرد تو و تیمش رو نابود میکرد. مورینیو بعد از بازی هم گفت: بعد از آن آنها کنترل کامل رو بدست گرفتند و ما حس بازی رو از دست دادیم. بعد از اون، اونا حس بازی رو در اختیار داشتن و تیمی محکم، بالغ، و واقعی شدند. درسته، این اتفاق افتاد چون مورینیو با هر تعویض تیم خودش رو کم تعدادتر میکرد و در نهایت بازی رو بت 8 نفر به پایان برد. اگه مورینیو بخواد به همین شیوه ادامه بده دیری نخواهد پایید که هواداران چلسی به همون چیزی که قبلاً گفته بودم، یعنی مرگ آقای خاص ایمان خواهند آورد. هواداران چلسی بخاطر چلسی هم که شده باید از مورینیو انتقاد (انتقاد دوستانه) کنن، چون اگه ارسطو گفت من افلاطون رو دست دارم ولی حقیقت رو بیشتر دوست دارم و شروع به نقد استادش کرد هوادارای چلسی هم میتونن بگن با اینکه مورینیو رو دوست دارم ولی چلسی رو بیشتر از مورینیو دوست دارم: انتخاب با خودتونه!
