امیدوار بودن و پیشرفت لزوماً با جام همراه نیست. چرا که ممکن است سایر رقیب‌ها پیشرفت بیشتر، خرج بیشتر یا اصلاً شانس بیشتر داشته باشند. پس برای قهرمانی نباید تنها به یک تیم به صورت ایزوله نگاه کرد. اما دلایل پیشرفت منچستر چه خواهد بود (عذرخواهی بابت طولانی بودن متن، سعی کردم جامع باشه) 1. همکاری بیشتر بازیکنان: منچستر در 4 سال گذشته همواره در حال تغییر بازیکن بوده است و حتی بازیکنان ذخیره و فیکس آن همیشه تغییر کرده‌اند. سال بعد بیشتر بازیکنان فیکس و ذخیره مشخص خواهند بود. رفتن بلیند، دارمیان، فلینی و کریک و زلاتان مسن هم جا را برای بقیه باز می‌کند. سه مورد اول بازیکنان کامل و با کیفیتی نبودند. کریک و زلاتان اگر چه باتجربه و خوب بودند اما به دلیل سن زیاد یا همیشه در دسترس نبودند یا توانایی بازی در 90 دقیقه را نداشتند. 3. روی آوردن به سیستم 433: مو همیشه از 4231 استفاده می‌کرد اما اکنون می‌داند که حداقل در بازیهای بزرگ این سیستم بهتر جواب خواهد داد. چرا که استفاده از سه هافبک هم باعث دفاع بهتر و هم موقعیت‌سازی برای مهاجمان می‌شود. مهاجمانی که 4231 هیچ توپی به آنها نمی‌رسید. 4. شناخت از بازیکنان: مورینیو پافشاری زیادی کرد تا بتواند پوگبا را در سیستم 2 هافبکه جا بیندازد. اما حالا می‌داند که توانایی او در این سیستم نصف می‌شود. مو می‌داند که هررا بهترین بازیکن برای مهار مهاجمان حریف است. بازیکنان متعصب تیم، بازیکنان در خدمت تیم و... را تشخیص می‌دهد و بسیاری از چیزهایی که در طول دو فصل بدست آورده است. 5. مهاجم نوک، وینگ چپ و راست: علی رغم توانایی‌های لوکاکو، او در بازی‌های بزرگ استرس زیادی داشت و نمی‌توانست بازی همیشگی را ارائه دهد ولی به تدریج با محیط یونایتد آشنا شد. عملکرد پرنوسان مارسیال و راشفورد باعث خرید الکسیس شد که بنظر در تیم جا افتاده است. اگر مارسیال در تیم بماند عالی خواهد شد اما اگر نه، بازی به راشفورد بیشتر می‌رسد و انتظار می‌رود بازیکن آماده‌تری نسبت به این فصل باشد. دلیل نخریدن وینگ راست در فصل اول را نمی‌دانم اما در فصل دوم عملکرد خیره‌کننده لینگارد در این پست بود که مورینیو را مجاب کرد تا بازیکنی نخرد. اما به محض شروع لیگ، لینگارد افت کرد و بعدا به عنوان پشت مهاجم بازیکن بهتری نشان داد. قطعا فصل بعد یک بازیکن درجه یک در این پست جذب می‌شود. 6. کم شدن ترافیک خط هافبک: هرچند که کریک و فلینی رفتنی هستند اما فقط یک بازیکن جذب می‌شود. بازیکنی نسبتا فرزتر نسبت ماتیچ و پوگبا (که به شخصه اریکسن تاتنهام را بهترین می‌دانم). از طرفی با 433 بازی بیشتری به هررا و مک‌تومینای جوان می‌رسد. 7. ترمیم دفاع: مورینیو دفاع میانی خرید اما به بدترین مدافع تیم تبدیل شد. یکی از مدافعین میانی رفتنی است و یکی جذب خواهد شد. شاو چندان پرتلاش و با غیرت نشان نداد و فقط خاطره‌ای قبل از مصدومیتش بوده است. یانگ فصل بعد قطعا گزینه جانشین خواهد بود. پس احتمالا شاو فروخته می‌شود و یک دفاع چپ درجه یک جذب می‌شود. والنسیا همچنان گزینه اول در سمت است. ممکن است فوسومنساح جوان را جانشین او کند. از طرفی یانگ در سمت راست نیز می‌تواند بازی کند و اگر منساح جواب نداد از یانگ استفاده می‌کند. 8. خرید بازیکنان شاغل در لیگ انگلیس: با خرید ناموفق لیندلوف و میخیتاریان بعید است که از لیگ دیگری بازیکن بخرند چون ریسک بالاتری دارد. 9. افزایش روحیه جنگندگی تیم: کم کم بازیکنان بیخیال و سرد از تیم کنار گذاشته شده‌اند و می‌بینیم که یونایتد جگنده‌تر بازی می‌کند. 10. توازن تیم: در یک پست چند بازیکن وجود داشت و در یک پست هیچ. برای مثال وینگ چپ در مقایسه با وینگ راست. این مشکل از دوسال قبل در حال برطرف شدن است. همانطور که یونایتد امسال نسبت به سال قبل بهتر شد، قطعا یونایند فصل بعد بهتر از فصل فعلی می‌شود و این پیشرفتی است که مدیران و هواداران منچستر به دنبال آن بودند.