در هفتۀ اخیر سری آ شاهد دو تصمیم عحیب و بحث برانگیز از سوی داورا بودیم تصمیماتی که تکلیف قهرمانی سری آ رو مشخص کردن 10 یاره کردن رقیب مستقیم یووه در زمین "اینتر" و رقیب یووه برای قهرمانی "ناپولی" در **دقایق ابتدایی** نمیتونه عادی و نرمال باشه اونم دقیقا یک هفته بعد از شکست یووه از ناپولی و به خطر افتادن قهرمانی ... هم وسینو هم کولیبالی اگه با کارت زرد هم جریمه میشدن هیچکدوم از قوانین داوری زیر سوال نمیرفت در هر دو صحنه توپ ما بین دو بازیکن بود و احمقانست که از یه مدافع انتظار داشته باشیم در چنین صحنه هایی هیچ واکنشی نشون نده ... هر دو صحنه قضاوت مشکوکی رو شاهد بودیم ... دستاوردها و موفقیتهای تکراری باعث خستگی میشه و فاقد هر گونه هیجانی خواهد بود قهرمانی های تکراری یووه هم از این قاعده مستثنا نیستن قهرمانی های خالی از شور و هیجان قدرت نمایی تکراری مقابل رقبای متوسط و ضعیف شدۀ داخلی ... و نهایتا شکست و حذف مقابل رقبای پرقدرت اروپایی ... برای من سواله که چطور میشه از چنین دستاوردایی خوشحال شد ...