براي من هميشه يكي از نمادهاي يوونتوسِ آنيلي باقي ميمونه. يكي از بهترين قسمت هاي زندگيم ديدن رتبه به رتبه و هفته به هفته پيشرفت يوونتوس زير نظر كونته بود. بعد از اون فصل دل نري، اين كه كاپيتان سابقمون بياد بشه مربي و از اون ظلمات ما رو به اينجا برسونه خيلي هيجاني بود. از اون موقع تا الان خود من ٧ سال بزرگتر شدم. ٧ سالي كه اصلا حسش نميشه كرد. چه ماجراهايي كه نداشتيم اين وسط. و بله، بونوچي هم بخش قشنگ و مهمي از اين روزها و سالها بود. لئوناردو بونوچي همراه با كونته، آلگري، بوفون، ليششتاينر، كيه ليني، ماركيزيو و بارتزالي نمادهايي هستن كه باهاشون اين يوونتوس رو به ياد ميارم و هر چند قطعا تا وقتي بازي ميكنه خوشيش رو نميخوام ولي بعد از بازيش مطمئنم باد ميارتش سمت خودمون و دوباره سرنوشتش با يوونتوس يكي ميشه.
