من بیست سالمه و الان نزدیک به دوازده ساله که طرفدار بایرنم.
با تمام دل و جونم از بایرن حمایت کردم بایرن بخشی از زندگیمه و خواهد موند.
ولی ناکامی در عین اینکه به حریفمون برتریم در پیشونی ما نوشته شده.فینال ۹۹،۲۰۱۲،نیمه نهایی ۲۰۱۶ و امشب.
حس و حال من خیلی خرابه،انگار کل دنیا رو سرم خراب شده.
شاید تا یه هفته در حالت دپرس باشم و شاید تا یه ماه و بیشتر هرروز به بازی امشب فکر کنم و حسرت بکشم.
ولی خوشحالم که این حس و حالم رو با ملیون ها طرفدار یایرن در سر تا سر جهان شریکم و فقط خودم تنها نیستم که این حال رو دارم.طرفدار یه تیم بودن خوبیاش همینه در شادی و غم همیشه با میلیون ها ادم دیگه شریکی
بایرن همیشه تیم خاصی بوده واسم.تیمی بوده که ناکامی هاش و بدشانسی هاش بیشتر از موفقیت هاش و
خوش شانسی هاش بوده.نمیدونم شاید تعصب بیش از حدم به بایرن بخاطر اینه که به زندگی من شبیهه ، ناکام و بدشانس در عین اینکه بیشتر تلاشمو میکنم.
بایرن و بایرنی ها خاصن چون اینقدر انسان های بزرگین که این همه بدشانسی و ناکامی و غم اندوه رو تحمل میکنن و علاقشون به تیمشون بجای اینکه کمتر بشه بیشتر میشه.
ما قدرتمند تر از همیشه برمیگردیم.چون واسه ژرمن ها پایانی وجود نداره.چون ما طرفدار یه تیم ژرمنی هستیم و توقف تو کار ژرمن ها نیست.همیشه برگشتی واسه ژرمن ها وجود داره.
تا ابد بایرن
Mia san mia
