ﺣﻀﻮﺭ ﻧﻔﺖ ﻣﺴﺠﺪﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﻣﺮﻫﻤﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺩﺭﺩﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻬﺠﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﺯﺷﯿﺮﻩ ﺟﺎﻥ ﺧﺎﮎ ﺧﻮﺩ، ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﮕﻪ داشتند. ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻣﺴﺠﺪﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺻﻌﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻟﯿﮓ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﻝﺧﻮﺷﯽ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺻﺪﻗﻪﺳﺮﯼ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﺮﻫﻢ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻣﺮﮔﯽ ﺟﺰ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﺑﺮﺩﮐﻞﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻮﺝ ﻓﻮﺝ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﯿﺮﺍﺏﺍﯾﻦﻃﻼﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺑﻬﺮﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻌﻤﺖ ﺧﺪﺍﺩﺍﺩﯼ ﻧﻤﯽﺑﺮﻧﺪ . ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﮔﻨﺞ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎﺩﺳﺖﺷﺎﻥﺍﺯﺣﺪﺍﻗﻞﻫﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﺖ،ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﺤﻨﺖ ﮐﺸﯿﺪﻩﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﻬﺮﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻔﺖ ﻭ ﮔﺎﺯﯼ ﮐﻪ ﺯﯾﺮﭘﺎﯼﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻧﺒﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﻣﺮﺩﻣﯽﮐﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﻃﻼﯼ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺩﻩ ﻭﺁﻧﭽﻪﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﺗﺎﻻﺏﻫﺎﯼ ﺧﺸﮏﺷﺪﻩ ﻭ ﺭﻭﺩﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪﺍﺯ ﺑﺲ ﺳﺪ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺑﺴﺘﻪﺍﻧﺪ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻤﮏﺳﺪ ﮔﺘﻮﻧﺪ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺍﯾﻦﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯼﺧﻮﻧﮕﺮﻡ ﻧﯿﺰ ﺍﯾﻨﭽﻨﯿﻦ ﺍﺯﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﻧﻔﺖﺯﯾﺮﺯﻣﯿﻦﺑﺮﺍﯼﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻧﯽﻫﺎ،ﺑﺮﺍﯼﻣﺴﺠﺪﺳﻠﯿﻤﺎﻧﯽﻫﺎ، ﺯﺣﻤﺖ ﺑﻮﺩﻩﻧﻪ ﺭﺣﻤﺖ . ﺍﻣﺎ«ﻧﻔﺘﯽ»ﮐﻪﻟﺒﺎﺱﺯﺭﺩﺑﻪﺗﻦﺧﻮﺵﺗﮑﻨﯿﮏﺗﺮﯾﻦﻭﺑﺎﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺗﺮﯾﻦ ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﯿﺴﺖﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎﺑﺎﺩﻩﺍﯼﺍﺳﺖ ﮐﻪﺑﺎ ﺁﻥ ﺩﻣﯽ ﺳﺮﺷﺎﻥﮔﺮﻡﻣﯽﺷﻮﺩﺗﺎﺍﺯﯾﺎﺩﺑﺒﺮﻧﺪﮐﻪﭼﻪﻣﺤﻨﺖﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﺍﻩﭘﺎﺳﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﯾﺎﻥ ﺣﯿﺎﺕ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﮐﺸﯿﺪﻩﺍﻧﺪ.ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﻔﺖ ﻣﺴﺠﺪﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺭﺍﻫﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭﺷﺪﻩ، ﺑﻪﻃﻮﺭ ﺣﺘﻢ ﺩﺭﺩﺳﺮﻫﺎﯼ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺁﻭﺭﺩﮔﺎﻩ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽﻫﺎﯼ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯﺗﺠﺮﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺁﺷﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﺩﻝﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺭﺍﻥﺍﯾﻦﺗﯿﻢﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺑﻪﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥﻫﻢ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﺁﻗﺎﯾﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪ ﻧﻔﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ، ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﯾﮏﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺳﯿﺮﺍﺏ ﺷﯿﺮﻩﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ، ﺩﻡ ﺍﺯ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻧﺰﻧﯿﺪﺗﺎﺑﺎﺭﺩﯾﮕﺮ ﺍﺷﮏ ﺭﺍ ﺑﺮ ﭼﻬﺮﻩ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯾﻦﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﺑﺒﻨﺪﺩ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻫﺴﺖ ﺭﺍﺑﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ، ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﯿﺪ . ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻧﯽﻫﺎ ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺟﺰﺋﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻭ ﻧﻪ ﯾﮏﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺁﻥ، ﺑﺮﺍﯼﻣﺮﺩﻣﯽﮐﻪﭘﺲﺍﺯﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺧﻮﺵ، ﺟﻨﮓ ﻭﺣﺎﻻ ﺭﯾﺰﮔﺮﺩ ﻭ ﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼﺧﺸﮏﺷﺪﻩﺑﺮﺳﺮﺷﺎﻥ ﺁﻭﺍﺭ ﺷﺪﻩ، ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﯾﻌﻨﯽﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻫﻤﻪ ﺭﻧﺞﻫﺎ.