تحلیلی کوتاه از بازی امشب.

به نام خدا وقت همگی بخیر. تبریک به طرفداران اتلتیکو بابت صعود به فینال. چندتا نکته از بازی امشب به نظرم رسید; 1- امشب مشخص شد چرا بارسلونا به دنبال گریزمان هست. بازیکنی که حلقه ی گمشده ی بارسا در خط حمله است. خیلی عالی به کناره ها میاد. از کناره ها دریبل میزنه. فضا سازی رو عالی انجام میده. از وسط زمین توپ رو میگیره و به طور مستقیم به سمت دروازه میره و سرعتش عالیه.میتونه خیلی به مسی کمک بکنه. 2- سیمئونه نشون داد که بدون داشتن ستاره های بزرگ هم میشه تاریخ سازی کرد. فکرکنم امشب چهارمین فینال اروپایی سیمئونه بود. کافیه هزینه های تیمش رو با تیمهای دیگه مقایسه کنیم. مربی ای که شخصیت بزرگ بودن رو به تیم تزریق کرده. امسال دیگه وقتش سیمئونه بره یه تیم دیگه. مثل اینتر. 3- اما در مورد استاد ونگر. از قدیم گفتن احترام مسجد به متولی اون هست. ونگر خودش باید احترام خودش رو حفظ میکرد و مدت ها قبل از آرسنال میرفت. ولی اینقدر دست روی دست گذاشت تا توی این سالها مورد توهین های زیادی از طرف هوادارن آرسنال قرار گرفت. ونگر زمانی از آرسنال میره که هواداران آرسنال اینقدر ناکامی ازش توی این سالها دیدن که دیگه روزهای خوش اوایل قرن بیستم براشون از خاطره هم گذشته و تبدیل به داستانی باورنکردنی و افسانه شده.